من و خدا سوار دوچرخه شدیم . اشتباه کردم جلو نشستم؛ فرمان دست من بود، سر دو راهیها دلهره مرا میگرفت ... جایمان را عوض کردیم ، حالا آرام شدم ... هر وقت میپرسم کجا میرویم؟ با لبخند میگوید تو فقط رکاب بزن !
دوستان عزیزم تو سالی که داره میگذره........... اگه دلتون رو شکوندم اگه حرفی زدم اگه برخورد بدی کردم اگه اذیتتون کردم........ ((: بسیار کار خوبی کردم میخواستم بگم توسال جدید هم برنامه همینه.
شنیدم نیمه گمشده اونی که نیمه اموبردرفته خارج خدایاچکاکنم یعنی چه طورپیداش کنم
در زندگی هیچ چیز ارزش نگرانی ندارد، وقتی رویایی مثل خدا ساکن قلب باشد
سید امید
باید بگم خوشبحالت اینقدر با خدا رفیقی ..
Kommentar löschen
Diesen Kommentar wirklich löschen ?