من یک زنم..خالقم ب نامم سوره ای نازل کرد!
من یک زنم..در تقویم روزی ب نامم ثبت کردند!!
باتمام مردانگیهایت.. هیچگاه نمیتوانی بفهمی عشق ب لاک قرمز را!!گریه کردن بدون خجالت را..!!
درک کردنش در توانت نیست..
منم لیلای عشق و زلیخای انتظار..!!!
من زنم...چرک نویس هیچ احساسی نمیشوم!!
من زنم...زنانه میخندم..پس مرا ک خندان میبینی بر چسب بر پیشانیم نزن!!
زنم و زنانه ناز میکنم..زنانه حسادت میکنم!!
اری من همان زنم ک عشوه هایم بر باد میدهد غرور مردانه ات را!!!!!....

ﺑﻌﻀﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎ..
ﻧﻪ ﻋﺎﺩﺗﺴﺖ… ﻧﻪ ﻋﺸﻘﺴﺖ… ﻧﻪ ﺩﻭﺳت
ﺩﺍﺷﺘﻦ…
ﭼﻴﺰﻯ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﺎﺳت…
و خوب میدانی که…
ﻧﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﻰ…… ﻧﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮ…
…ولی…
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻰ ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ… ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ
ﻭ ﺍﻳن…

گر چه مستیم و خرابیم چو شب های دگر
باز کن ساقی مجلس سر مینای دگر

امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم
شاید ای جان، نرسیدیم به فردای دگر

عهد کردم که دگر می نخورم در همه عمر
بجز از امشب و فردا شب و شبهای دگر

مست مستم، مشکن قدر خود ای پنجه غم
من به میخانه ام امشب تو برو جای دگر

چه به میخانه چه محراب، حرامم باشد
گر به جز عشق توام هست تمنای دگر

در دیگران می جوئیم اما بدان ای دوست
زین سان نمی یابی ز من حتی نشان ای دوست
من در تو گم گشتم مرا در خود صدا میزن
تا پاسخم را بشنوی پژواک سان ای دوست
در آتش تو زاده شد ققنوس شعر من
سردی مکن با این چنین آتش به جان ای دوست
گفتی بخوان ، خواندم اگرچه گوش نسپردی
حالا که لالم خواستی پس خود بخوان ای دوست
من قانعم آن بخت جاویدان نمی خواهم
گر می توانی یک نفس با من بمان ای دوست
یا نه تو هم با هر بهانه شانه خالی کن
از من منه بر شانه ها بار گران ای دوست
نا مهربانی را من از تو دوست خواهم داشت
بیهوده می کوشی بمانی مهربان ای دوست

شعله دارم میکشم در تب، نمی فهمی چرا؟
تاب بی ماهی ندارد شب... نمی فهمی چرا؟

اهل آه و ناله کردن نیستم، جان من است
اینکه هر دم میرسد بر لب، نمیفهمی چرا؟

ذوب دارم میشوم هر روز، می بینی مگر؟!
آب دارم می روم هر شب نمیفهمی چرا؟

آنچه من پای به دست آوردن چشمت زدم
قید دینم بود لامذهب! نمیفهمی چرا؟

بین مردم مثل من پیدا نخواهد شد، نگرد
«یک» ندارد جز خودش مضرب، نمی فهمی چرا؟

بارها گفتم دل دیوانه گرد عشق نه!
نیش خواهی خورد ازین عقرب، نمیفهمی چرا؟