این دخترو میشناسی....ریحانه جباری...دختری که تو سن نوزده سالگی یه مردو کشته.... ریحانه جباری دختر ۲۶ ساله‌ای است که به اتهام قتل عمد در آستانه اعدام قرار داره. او در تمام جلسات گفته که قتل در دفاع از خود در برابر تجاوز جنسی صورت گرفته استبرای دفاع از خودش دفاع از ناموسش...
قرار بود 26 فروردین سه شنبه اعدام بشه....old;\">اما ساعتی قبل اعلام کردن که به تعویق افتاده حکمش....old;\">ما همه خواستار لغو حکم ریحانه هستیم دختری که برای دفاع از خودش و ناموسش....برای اینکه تن به خواسته های کثیف یه مرد نده اونو کشته...
اعدام ریحانه اجرای عدالت نیست قتل است...
((لطفا این پست رو اونقدر بازنشر کنید که همه ببینن شاید قدمی باشه در آزادی یک بیگناه))

گاهی وقتها

نفر اول شده ای

ولی به جایگاه دیگران حسرت میخوری


گاهی وقتها ،

باید به خاطر جایی که هستی شاد باشی


گاهی وقتها ،

متوجه جایی که ایستاده ای نیستی


گاهی وقتها ،

نگاه دیگران برایت مهمتر از نگاه خودت به زندگی می شود


گاهی وقتها ،

صدای دیگران نمی گذارد آنچه را که باید بشنوی


گاهی وقتها ،

می بازی ، اما شاید که که به هدف نزدیکتر شده باشی


گاهی وقتها ،

داشته هایت بیشتر از ادعایی است که برنده ها دارند


گاهی وقتها ،

لازم است هر جا که هستی ، از خودت راضی باشی

خسته ام از تظاهر به ایستادگی

از پنهان کردن زخم هایم
زور که نیست !
دیگر نمیتوانم بی دلیل بخندم و
با لبخندی مسخره وانمود کنم

همه چیز رو به راه است....!

اصلأ دیگر نمیخواهم که بخندم
میخواهم لج کنم ،

با خودم ،

با تو ، با همه ی دنیا...!

چقدر بگویم

فردا روز دیگریست

و امروز بیاید و مثل هر روز باشی....؟؟!

خسته ام ....

از تو .... از خودم....از همه ی زندگی .....

میخواهم بکشم کنار !

از تو ...

از خودم..... از همه ی زندگی ..

من خودمو نمي بازم ؛
حتا اگه دستام بلرزن ،
اگه چشام تار ببينن ،
اگه پاهام راهِ درستُ تشخيص ندن ...،
گاهي حس مي كنم گُم شدم
حس ميكنم هيچ جايي تو اين دنيا ندارم
هيچ دوستي ...
هيچ آدمي كه نگرانم باشه ...
شايد چهره.م همچين چيزيو نشون نده
اما من واقعن يه موقع هايي خَستَم ...
دلم ميخواد كسي باشه
دستي باشه
دلم مي گيره و من هي به خودم ميگم عب نداره دل كارش گرفتنه ...
تا كي بگم ...؟
مهم نيست ...

من خودمو نمي بازم

جايي به بعد به خودت ميگي...

اصلن چه دليلي داره به كسي بگم حالم بده ؟
اونا چيكار ميتونن واسم كنن...

جز گفتنِ يه الهي بميرم ،
جز گفتنِ يه ناراحت نباش ميگذره ...
در روز اونقد مي خنديو ميگي واي ...

من چقد خوشحالم كه خودتم باورت ميشه

واقعن حالت خوبه اما شبا

وقتي سرتو ميذاري رو بالش ميگي نه !!

اونقدرا هم خوب نيستم .
كم كم گريه كردن يادت ميره ،

ميريزي تو خودت ؛
غمه دوريشو ، اينكه رفت با كـَسه ديگرو ...

ميگي به من چه !!
چند وقت بعد ميبيني ديگه نميتوني ...
سره يه موضوعِ كوچيك گريه ميكني ،

داد ميزني ،

ميگي چه بلايي داره سرم مياد ؟
به خودت فُحش ميدي ، ميكوبي به درو ديوار ،
همه بهت ميگن چته ؟

تو كه اينقد ضعيف نبودي !!
توو دلت ميگي ...!

اونقد قوي بودم كه ديگه ته كشيده ...
تمومِ افكارم ، باورام ، احساسم ،

حتا خودمم ديگه ته كشيده