راهش را جدا کرد تا بــــــــــِ دنباله مقصد نهاییش بگردد


و هیچ وقت نفهمید کــــــــــــِ عشق همین قدم های


کوتاه در این راه بی مقصد بود کــــــــــِ با هم پیمودیم . . . .

دوست دارم....

تا بدانیم که مرگ …

آخرین نقطه ی پرواز پرستوها نیست ؛

مرگ هم حادثه است

مثل افتادن برگ

که بدانیم پس از خواب زمستانی خاک

نفس سبز بهاری جاریست !

✘یه شب که خیلی دلتنگش بودم بالشمو بغل کرده بودم ✘

✘داشتم خاطراتمونو مرور میکردم..✘

✘باخودم گفتم الان باکیه؟؟✘

✘کجاس؟✘

✘چی پوشیده؟.✘

✘به عکساش خیره شدم...✘

✘دیدم پیام دارم...✘

✘نگاه کردم خواستم نخونده پاک کنم چون حوصله ی هیچکی ونداشتم...✘

✘اما تاچشمم به فرستنده خورد درجاخشکم زد..✘

✘چندبار اسمشو خوندم....✘

✘تمام خاطراتش اومد جلوچشمم....✘

✘حتی اخرین حرفش که بهم گفت هری...✘

✘خواستم پاک کنم اما چشمم به متنش افتاد...✘

✘نوشته بود«دوست دارم دیوونه».....✘

✘لحنش مثل همون موقعا بود.....✘

✘بااین حرفش تمام گذشته رو فراموش کردم ...✘

✘نوشتم «من بیشتر همهـ کسم..✘


✘بالبخند اومدم دکمه ی ارسال وبزنم..✘

کــــــــــه
.
. ⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩
.
.
.
.

.

✘نوشت☜«شرمنده اشتباه شد»☞✘

تســـــــــــــلیتــــــــــــــ قلـــب صبــــورم
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺧﺮ ﮐﻨﯽ . . .
ﺩﺍﻏﻮﻥ ﮐﻨﯽ . . .
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﮐﻨﯽ . . .
ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﮐﻨﯽ ، ﺁﺭﻭﻡ ﮐﻨﯽ ، ﺍﺯ ﺗﻨـﻬـﺎﯾـﯽ
ﺩﺭﺑﯿﺎﺭﯼ . . .
ﻣـــﻦ ﺁﺭﻭﻣـــــــﻢ
ﻭﻟـــــﯽ ﻗــﺎﻧـــﻮﻧــــﺎً ﺩﺍﻏــــﻮﻧـــــﻢ . .
ﻫﻤــــﯿﺸـﻪ ﺩﻗــﯿﻘﺂ ﻭﻗـــــﺘﯽ ﭘـُﺮ ﺍﺯ ﺣـــﺮﻓﯽ
ﻭﻗﺘـــﯽ ﺑﻐــــﺾ ﻣﯿﮑـــُﻨﯽ
ﻭﻗﺘـــﯽ ﺩﺁﻏﻮﻧــــﯽ
ﻭﻗــــﺘﯽ ﺩﻟــِﺖ ﺷﮑــــﺴﺘـﻪ
ﺩﻗﯿﻘــــﺎ ﻫﻤﯿـــﻦ ﻭﻗـــــﺘﺂ
ﺍﻧﻘــــﺪﺭ ﺣـ ـﺮﻑ ﺩﺁﺭﯼ ﮐـــﻪ ﻓﻘــﻂ ﻣﯿﺘﻮﻧــﯽ ﺑﮕـ ـﯽ :
“ ﺑﯿﺨـــﯿﺂﻝ