صادقانه سوخت پروانه
در زیر غروبِ خورشید لحظه هایت
گلی پژمرده شد با تلخیهایت
بلبلِ آوازِخوان مهاجرِ امواج اشعارت شد
اشکهایت هردم باعث مرگ موری شد
و تو متوجهه نبودی که زندگی
کوتاه است و تو تلخی را پیش گرفتی
تمام دنیا شب نیست
پنهان از دیدگانت
در نیمه دیگر زندگی جریان دارد
خورشید نیز قانون چرخش را میداند
م.فریدونی

دل
قلم گرفتی شعری سرودی
دل را به هر شیوه ربودی
بگو کجا روم
جویای دل دیگر
که همه دلی را با اشعارت سوزوندی
مونا فریدونی

پیکر سنگی
هیزم اوردم
اغوشت را باز کن
م.فریدونی

با سکوتت با من حرف بزن
شاید کلمه ای زاده شود
احساسی بل عقیده مشترکی
رد و بدل شود ..
مونا.فریدونی

دختر زیبا

دختر زیبا
منرا با نگاهت مست کن
منرا غرق عطر تنت کن
دختر زیبا ..
انقدر هوشیار نبودم بینم دو چشم زیبایت
انقدر گرفتار نبودم که نپیچم در گیسووانت
دختر زیبا .. هر چند که ندیدم رقصت با باد را
هر چند که نشنیدم گفتگویت با ابشار را دختر زیبا
من شوم هوشیار ز هنگام نبودت ..
تلخ است چشیدن لحظه خروجت ..ز قلبم ..
دختر زیبا بگذار بمانند این قدمهایت بر این ذهن پوسیده من
میخواهم بتازم به انجا که ندانم چیست در انتظارم ... م .. م ..
بزار بسازم ز تصویرت پری عشق .. ز بوی تنت عطری از جنس ....
اه ندانستم که نبودی هرگز در برم ... دختر زیبا من هنوز مست وجودتم ..
هر چند که نبودی تو هرگز در کنارمن
وجودم را پر کن ..لبریز ز عشق کن
هرچند ندارد معنایی برایت
مونا فریدونی