در دو چشمش گناه مي خنديد
بر رخش نور ماه مي خنديد
در گذرگاه آن لبان خموش
شعله يي بي پناه مي خنديد
شرمناك و پر از نيازي گنگ
با نگاهي كه رنگ مستي داشت
در دو چشمش نگاه كردم و گفت
بايد از عشق حاصلي برداشت
سايه يي روي سايه يي خم شد
در نهانگاه رازپرور شب
نفسي روي گونه يي لغزيد
بوسه يي شعله زد ميان دو لب
(فروغ فرخزاد)
ســـوم
هفتــــم
چهلـــم
ســـــال . . .
چنـــد ســــال دیگــــر
بایــــد عــــزادار نبـــودن هایـــــت باشــــــم . . .؟
تــعــهــد به سند ازدواج نیست !
تــعــهــد به رینگ انگشت دست چپ نیست !
تــعــهــد یه حسّیه توی قلب آدمها ...
راستی میگن فردا ولنتاینه آره؟؟؟؟
سردم شده است و از درون می سوزم حالا شده کار هر شب و هر روزم
تو شعر مرا بپوش سرما نخوری من دکمه ی این قافیه را می دوزم...
تبســـــــــــم
روحشان شاد
Ellimina il commento
Sei sicuro di voler eliminare questo commento ?