اینجا خانم کرمانشاهی تشریف دارن!

شعر بسیار زیبای دختر شیرازی

دختر شیرازی جونم دختر شیرازی

موهاتو به من بنما تا شوم راضی

موهامو میخوای چه کنی بی حیا پسر

کمند تو بازار ندیدی اینم مثل اونهش

ولیکن نرخش گرونه ولیکن نرخش گرونه

دختر شیرازی جونم دختر شیرازی

ابروتو به من بنما تا بشم راضی

ابرومو میخوای چه کنی بی حیا پسر

کمون تو بازار ندیدی اینم مثل اونه

ولیکن نرخش گرونه ولیکن نرخش گرونه

دختر شیرازی جونم دختر شیرازی

چشماتو به من بنما تا بشم راضی

چشمامو میخوای چه کنی بی حیا پسر

بادوم تو بازار ندیدی اینم مثل اونه

ولیکن نرخش گرونه ولیکن نرخش گرونه

دختر شیرازی جونم دختر شیرازی

لباتو به من بنما تا بشم راضی

لبامو میخوای چه کنی بی حیا پسر

قیطون تو بازار ندیدی اینم مثل اونه

ولیکن نرخش گرونه ولیکن نرخش گرونه

دختر شیرازی جونم دختر شیرازی

سینه تو به من بنما تا بشم راضی

سینه مو میخوای چه کنی بی حیا پسر

لیمو تو بازار ندیدی اینم مثل اونه

ولیکن نرخش گرونه ولیکن نرخش گرونه

با تو این ثانیه ها معنی تکرار نبودن
باور آینه ها جرات انکارنبودن
بودنت معجزه شرقی باران و عطش
تو نبودی روز و شب این همه تب دار نبودن
تو نه سحری تو نه جادو نه سرابی می دونم
تو نه آوازی رویا نه یک خوابی می دونم
تو همون آیت نوری توی شب های سیاه میدونم
توی آوار تباهی تو امیدی تو پناه ¬ میدونم
گرچه هنوزم فاصله ها خورشید رو ازمن میگیره
اما نذار این شب زده باز تو تن ظلمت بمیره
ثانیه ها ثانیه ها وسعت فریاد منه
کاری بکن کاری بکن فرصت میلاد منه
با تمام خستگی هام با همه دلبستگی هام
با تمام خستگی هام با همه دلبستگی هام
لب خاموشم تو رو چون شعری واسه فریاد کم میاره
تو کویر تشنه ی روح من بگو باز بارون بباره

شعری از زنده یاد مریم حاتمی



گفتی صبور باش چه جوری پسر عمو؟
دیگر بس است عشق و صبوری پسر عمو

جان خودت به خاطره‌ها اکتفا نکن
دق می‌کنم از این همه دوری پسر عمو

گفتی به من لجوجی و مغرور و خیره سر
وقتی ندارمت چه غروری پسر عمو

یعنی ندیده‌ای که مرا آب کرده‌اند
این گریه‌های شبانه، کوری پسر عمو!

حالا تمام پنجره‌ها مال تو..... فقط
بر من ببخش روزن نوری پسر عمو

من با تمام دل به خدا دوست دارمت
اما چقدر فاصله؟ دوری پسر عمو

اه...... باز هم که من همه‌اش حرف می‌زنم
تو از خودت بگو چه جوری پسر عمو؟

حق با تو است من بدم و خیره سر هنوز
اما تو باز هم چه صبوری پسر عمو

شب بود و ترافیک و غم سنگینی

شب بود و ترافیک و غم سنگینی

مردی خود را دو بار پایین انداخت

از روی پل هوایی غمگینی