دیـشـب کـولـرمـون خـراب شـد مـجـبـور شـدیـم هـمـه بـیـاییـم زیـر پـنـکـه بـخـوابـیـم ، وسـطـای شـب ایـنـقـد گـرمـم شـد تـی شـرتـمـو دراوردم خـوابـیـدم ، تـوخـواب یـه لـحـظـه احـسـاس کـردم یـه چـیـزی از رو شـکـمـم سـر خـورد رفـت رو کـمـرم O.o

تـو خـواب و بـداری گـرفـتـمـش دیـدم مـاره ه ه ه ه ه O_o

پـرتـش کـردم اونـور ، پـا شـدم لامـپـو روشـن کـنـم پـام تـا زانـو رفـت تـو شـکـم دایـیـم ، بـیـچـاره درجـا گـوزیـد (:

خـواسـتـم پـامـو تـو شـکـمـش در بـیـارم بـا بـاسـن افـتـادم رو سـر بـابـام ، بـابـام فـک مـیـکـرد آوارم . مـیـزد زیـر مـن و داد مـیـزد زلـزلـــــه ^_^

خـواسـتـم بـلـنـد بـشـم حـس کـردم مـاره دوبـاره اومـد تـو دسـتـم ، پـرتـش کـردم ولـی دور کـمـرم گـره خـورده بـود مـگـه ول مـیـکـرد پهـلـوامـو سـوراخ کـردم از بـس مـشـت زدم تـو پـهـلـوام



با شـکـم رفـتـم تـو دیـفـار خـوردم بـه کـلـیـد ، لامـپ روشـن شـد ، مـاره تـو دسـتـم بـود بـا مـشـت مـیـزدمـش یـه لـحـظـه تـو دسـتـمـو نـگـاه کـردم دیـدم کـش شـلـوارکـمـه بـاز شـده O_0، خـدا شـاهـده بـابـام وقـتـی فـهمـیـد یـه چـکـی زدم اگـه بـه نـیـسـان مـیـزدش چـپ مـیـکـرد o_0

\" داری غذا میخوری یهو متوجه میشی تو لقمت که الآن داری میجوییش موئه
سر موئه رو میگیری تا بکشیش بیرون میفهمی که کار از کار گذشته چون سر دیگه ی موئه تو معدته هیچی دیگه همونطور که زیر لب مشغول مستفیض کردن جد و آباد صاحاب موئه هستی با تمام وجودت سعی میکنی لقمه ی مو آلود رو قورت بدی ! پس از چن دقیقه تلاش طاقت فرسا بالاخره لقمه ئه پایین میره .... \"
حالا گرفتی من بخبخت امروز موقع ناهار خوردن چه حسی داشتم ؟؟؟؟؟؟؟
لامصب لقمه ئه پایین نمیرفت که ! از الآن واسه ادامه ی مراحل گوارشیم عزا گرفتم *^_^*

salam baro bache bahale fk man bade salha omadam mibinam hame ghariban akhe chera

حکایت رفاقت
حکایت قهوه ایست که به یادت تلخ نوشیدم
و با هر جرعه اش اندیشیدم که طعمش را دوست دارم یا نه ؟!...
آنقدر ماندم بین دوست داشتن و نداشتن که...
تمام که شد فهمیدم باز هم قهوه میخواهم
حتی تلخ تلخ...

زندگی به من آموخت که هیچ چیز از هیچکس بعید نیست.