hi friends

آه...
سهم من اینست
سهم من اینست
سهم من ،
آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من میگیرد
سهم من پایین رفتن از یک پله متروكه است
و به چیزی در پوسیدگی و غربت و اصل گشتن
سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدایی جان دادن که به من مي گويد :
\" دستهایت را
دوست میدارم \"
فروغ جان فرخزاد

قديما ظرف يکبار مصرف نبود،

دختر همسايه دوبار ميومد،

يه بار نذري مياورد،

يه بار ميومد واسه ظرفش،

آدم فرصت فکر کردن و تصميم گيري داشت.

بعد ميگن چرا آمار ازدواج کم شده

شما دارين فرصتها رو از جوونا ميگيرين... والا

آمد بهار جان‌ها ای شاخ تر به رقص آ

چون یوسف اندرآمد مصر و شکر به رقص آ

ای شاه عشق پرور مانند شیر مادر

ای شیرجوش دررو جان پدر به رقص آ

سهم جهنم از این قوم باطلم

سهم خودم

خدای خودم

سهم کاملم

سهمم سفید بود

از در پشتی زمین رفتم

و جاده کمی متمایل به گوشه هام شد

پرده های اتاقم کشیده می خوردند از من

خورشید شاعرانه ای هستم دائمی

پشت کوه هم بروم روزم

بی سمتی در سماع هم بی سمت

حلاج دار به دستی که روی هر کوه

صلیبی عمیق داشت

ما در هوای تخت کمی تنگ تر شدیم

رفتیم تا عمیق بمیریم

تر شدیم

شبی که هوای بی سقفم گرفته بود

بوی_ لمس_ تو در تمام_ اتاق معطل شد

فنجانی که در احتمال_ تو برگشت

قهوه ای های زیادی برای زدن داشت



ساعت از نبود_ تو در خانه بی صداست

به خانه می رسم و نبود_ تو را کوک می کنم

ساعت صدای مرا در نبود_ تو زنگ می زند

و شب از تیک تاک_ نبود_ تو در خانه راه می رود

آن شب خدا حکایت ما را مرور کرد

ما را دوروی صفحه نوشت و عبورکرد

به شانه های بی پرده ات بگو

خاطرات خاک شده می بلعم

دیدار ما به حرفی که در گلومان مرد

کبریت زیر صدام بکش

و روی قبرم کلید بذار!

مردگان هم دلی برای تنگ شدن دارند