کاش فرشته ای هم بود و آدم ها را هر کجای زمانه که خسته می شدند ، بر می داشت و می برد وسطِ کودکی هایشان رها می کرد .
همانجا که اسباب بازی ها کم بود و دلخوشی ها زیاد ،
مشکلات ؛ ساده و کوچک بود و قلب ها بزرگ ...
گلدان ها پر گل بود و خانه ها همیشه بوی صمیمیت و عشق می دادند .
باید فرشته ای باشد که آدم ها را هر زمان که کم آوردند ، بردارد و ببرد به یک عصرِ جمعه ی زمانِ کودکی که بزرگترین اندوه و فاجعه ی دنیا ، تکالیفِ نانوشته شان بود .
Yorum Yap
Paylaş
امير حسين
Yorum Sil
Bu yorumu silmek istediğinizden emin misiniz?
مسعـــود
Yorum Sil
Bu yorumu silmek istediğinizden emin misiniz?
mahtab
Yorum Sil
Bu yorumu silmek istediğinizden emin misiniz?