لنگـــــر انداختــه در اسکــله، کنــــگر خـورده

این عقابی که مسیــــرش به کبـــــوتر خورده

مـوج با شـــــوق تو می آیــــد و بـــرمی گردد

متــــلاشی شـــــده، بی حوصله و سرخورده

گاه یک صخره ی پـنهان شده را رد کرده ست

گرچه هــــــر بار به یــک صخره ی دیگر خورده

بوسه ات سرخ ترین میوه ی فصل است انگار-

سیــــلی مـــــوج کــــه بر گونه ی بندر خورده

«بد نگویــــیم بـــه مهتــــاب اگــــر تــب داریم»

هر که بد گفت به چشمـان تو شــــکَّر خورده!

چشم تو معــــــدن المـــــاس ولـــی لبخندت-

سینـــــه ی ترد انـــاری ست که خنجر خورده

غزلی گفتـــــه ام از گــــونه ی گـــــل نازک تر

من بجز شعر چه گفتـم که به تو برخــــورده!؟

و بک الدخیل یا عشـــــق،بک الــــدخیل یــا عشق

به کفـم عصــــای موســـی و تو رود نیل یا عشق

ز تو دیــــده جــــوی خـــون اســت به دامنم روانه

برسان مرا از ایــــن جـوی به سلســـبیل یا عشق

تو کرشمـــه ای نمــــودی کــه یکی قتیل خواهم

دو هزار نعـــره برخــــواست انا القتیــــل یـا عشق

همــــــــه بندگـــان مـــال اند و چــــرندگانه قال اند

تو بگو چه خواهی ای دل؟هم از این قبیل یا عشق؟

کلمــات شعــــر گنگ ند ،زبــــان رقــــص خوشـــتر

فعــــــلات فاعلاتــــن فعلـــــن فعیـــــل یا عشـــق

نه رهی به کوچه باغم که شب اســت و بی چراغم

تو بـر آی آفـتـابــــا تـــو بشـــــو دلیــــــل یا عشـــق

سلام و وقت بخیر به همه دوستان

ﺁﺩﻣﻲ ﮐﻪ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﻭﺩ
ﻣﻲ ﺭﻭﺩ
ﺩﺍﺩ ﻧﻤﻲ ﺯﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻲ ﺭﻭﻡ
ﺁﺩﻣﻲ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻨﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﻣﻲ ﺯﻧﺪ
ﻧﻤﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﻭﺩ…
#ﺩﺍﺩ ﻣﻲ ﺯﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﻭد

خلاصه کنم آخر برق نگاهت دلم را ربود،فهمیدم تمام اشکهایت برای من بود. . .