به سوی تو به شوق روی تو

به طرف کوی تو سپیده دم آیم

اگر تو را جویم بگو کجایی؟

نشان تو گه از زمین گاهی ز آسمان جویم

ببین چه بی پروا ره تو میپویم بگو کجایی؟

کی رود رخ ماهت از نظرم نظرم

به غیر نامت کی نام دگر ببرم

اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی؟

به دست تو دادم دل پریشانم دگر چه خواهی؟

فتاده ام از پا بگو که از جانم دگر چه خواهی

یک دم از خیال من نمیروی ای غزال من

دگر چه پرسی زحال من؟

تا هستم من اسیر کوی توام در ارزوی توام

اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی؟

به دست تو دادم دل پریشانم دگر چه خواهی؟

فتاده ام از پا بگو که از جانم دگر چه خواهی؟

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

شب فِراق که داند که تا سحرچندست؟ مگر کسی که به زندانِ عشق دربندست

من برایت گریه کردم گریه کردم بینهایت

من برایت غصه خوردم غصه خوردم بینهایت

بغض تلخم را شکستم گریه کردم بینهایت

در نبودت هرشبم را تا سحر من گریه کردم بینهایت

پیش هرکس گفتم از عشق قلب من ویرانه تر کرد

پیش هرکس بردم این راز آتشم افزوده تر کرد

هیچ کس دردم نفهمید هیچ کس آهم نفهمید

تاب دوری را کشیدن قلب من دیگر ندارد

یا رسانیدم به دلبر یا جان من از دل برآید

اي غنچه ي خندان چرا خون در دل ما ميكني
خاري به خود مي بندي و ما را ز سر وا ميكني



با چون مني نازك خيال ,ابرو كشيدن از ملال
زشت است اي وحشي غزال اما چه زيبا ميكني


امروز ما بيچارگان اميد فرداييش نيست
اين داني و با ما هنوز امروز و فردا ميكني

ديدم به آتشبار يك شوق تماشايي به سر
آتش زدم در خود بيا گر خود تماشا ميكني