صدایم کن... صدایم کن مراازصدف های لبریزباران... صدایم کن مراازنهایت سبزشکفتن... صدایم کن مراازخلوت خاطرات چلچله ها... بگوپشت پروازکبوترهای عاشق چه رازی ست... بگوباکدامین نفس قادرخواهم بودباپرستوسفرکنم... آیاپرستوبامن پروازخواهدکرد؟ صدایم کن مراکه قلب تشنه ای دارم...مراآشناکن باگلی که این طرف کنارمن شکفت وآن طرف دور ازمن شکست... صدایم کن مراکه قلب نونهالی دارم... مراپل بزن تانسیم نوازش،تاجست وجوی آفتاب،تاسپیده دم،تاسجاده ی عشق،هنگام دعاونیایش نیمه شب،هنگام رازونیاز بایگانه ی عشق.. تورامیشناسم شبی عطرقدم تودرکویم پراکنده شد،من ازشعرپیراهنی که بربدنم بود بادست فانوس قلبم راربودم ودرکوچه عطرگزر توبود ودرکوچه بارش باران،چه زیباچترباران رابرسرنهادم،کسی درنگاهم پرتپش شدونفس زد وهمه شب لبریزازجست وجوی توبودم وهمه عمر لبریزاز جستجوی...تو...هستم!

. ﺩﺧـﺘـﺮ : ﺩﻭﺳــﺖ ﺩﺧــﺘـــﺮ ﺟــﺪﯾــﺪﺕ ﺧــﻮﺷــﮑــﻠــﻪ؟ )ﺗـﻮ ﺩﻟـﺶ : ﺁﯾـﺎ ﻭﺍﻗــﻌــﺎ ﺍﺯ ﻣـﻦ ﺧـﻮﺷـﮑـﻞ ﺗـﺮﻩ ( ﭘـﺴـﺮ : ﺁﺭﻩ ﺧـﻮﺷـﮑـﻠـﻪ )ﺗـﻮ ﺩﻟــﺶ : ﺍﻣـﺎ ﺗـﻮ ﻫـﻨـﻮﺯ ﺯﯾــﺒـﺎﺗـﺮﯾــﻦ ﺩﺧـﺘـﺮﯼ ﻫــﺴـﺘـﯽ ﮐـﻪ ﻣـﻦ ﻣـﯿـﺸـﻨـﺎﺳـﻢ ( ﺩﺧـﺘـﺮ : ﺷـﻨــﯿــﺪﻡ ﺩﺧــﺘــﺮ ﺷـﻮﺥ ﻃــﺒــﻊ ﻭ ﺟــﺎﻟـﺒـﯿـﻪ) ﺩﺭﺱ ــﺖ ﺍﻭﻥ ﭼـﯿـﺰﯼ ﮐـﻪ ﻣـﻦ ﻧﺒـﻮﺩﻡ ( ﭘــﺴـﺮ : ﺁﺭﻩ ﻫـﻤـﯿـﻨـﻄـﻮﺭﻩ) ﻭﻟــﯽ ﺩﺭ ﻣـﻘـﺎﯾـﺴـﻪ ﺑـﺎﺗـﻮ ﺍﻭﻥ ﻫـﯿـﭽـﯽ ﻧـﯿـﺴـﺖ( ﺩﺧــﺘــﺮ : ﺧــﺐ ﭘــﺲ ﺍﻣــﯿــﺪﻭﺍﺭﻡ ﺷــﻤــﺎ ﺩﻭﺗــﺎ ﺑــﺎﻫــﻢ ﺑــﻤــﻮﻧــﯿﺪ ) ﮐــﺎﺵ ﻣــﺎﺩﻭﺗــﺎ ﺑــﺎﻫــﻢ ﻣــﯽ ﻣـﻮﻧـﺪﯾــﻢ ( ﭘــﺴــﺮ : ﻣــﻨـﻢ ﺑــﺮﺍﺕ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺧــﻮﺷــﺒــﺨـﺘــﯼ ﺩﺍﺭﻡ) ﭼــﺮﺍ ﺍﯾـﻦ ﭘـﺎﯾـﺎﻥ ﺭﺍﺑــﻄــﻪ ﻣــﺎﺷــﺪ؟ ( ﺩﺧــﺘــﺮ : ﺧــﺐ....... ﻣــﻦ ﺩﯾــﮕــﻪ ﺑــﺎﯾــﺪ ﺑــﺮﻡ) ﻗــﺒــﻞ ﺍﺯ ﺍﯾـﻨـﮑـﻪ ﮔــﺮﯾــﻪ ﺍﻡ ﺑـﮕـﯿـﺮﻩ ( ﭘــﺴــﺮ : ﺁﺭﻩ ﻣــﻨــﻢ ﻫــﻤــﯿـﻨـﻄـﻮﺭ ) ﺍﻣـﯿـﺪﻭﺍﺭﻡ ﮔــﺮﯾــﻪ ﻧــﮑـﻨـﯽ ( ﺩﺧــﺘــﺮ : ﺧــﺪﺍﺣــﺎﻓــﻆ )...ﻫــﻨـﻮﺯ ﺩﻭﺳـﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭﺩﻟــﻢ ﺑــﺮﺍﺕ ﺗـﻨـﮓ ﻣـﯿـﺸـﻪ( ﭘــﺴـﺮ : ﺑــﺎﺷـﻪ ﺧــﺪﺍﺣـﺎﻓـﻆ ) ﺑـﺨـﺪﺍ ﮐــﻪ ﻫـﯿـﭽـﻮﻗـﺖ ﻋـﺸـﻘـﺖ ﺍﺯ ﻗـﻠـﺒـﻢ ﺑـﯿـﺮﻭﻥ ﻧـﻤـﯿـﺮﻩ ...... ﻩـــﺮﮔـــﺰ( ×××××ﮐـــﺎﺵ ﻣــﺎ ﺁﺩﻣــﺎﺣــﺮﻑ ﺩﻟــﻤــﻮﻥ ﺭﺍ ﻣــﯿــﺰﺩﯾــﻢ ×××

دخترک رفت ولی زیر لب این را میگفت :ٔ او یقینا پی معشوق خودش می آید! ٔ پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود :ٔمطمئنا که پشیمان شده برمیگردد! ٔ عشق قربانی مظلوم ٰ غرور ٰ است هنوز...

وقتی بغضم شکسته شد و نفس هایم غرق شد در اندوه و بی تابی فقط \"سکوت\" با من بود. گاهگاهی که تنم خسته از لحظه ها به سوی تلخ ترین مرداب زندگی کشیده می شد شب هایی که بالشم خیس می شد از اشک شبانه حسرت فقط \"سکوت\" با من بود