دوستش دارم…
سکوتش را،
صبرش را ،
تنهاییش را…!
بودنش عادتیست مثل نفس کشیدن…
و من عجیب به آغوشش از آن سوی فاصله ها خو گرفته ام!
هنوز هــــم !
از بین همه کارهای دنیــــــا
به یاد او بودن بیشتر به دلـــم میچسبد…!
“خدایم را می گویم”
او تکراری ترین حضور روزگار من است…!
خدایم را میگویم ...
امیر
Verwijder reactie
Weet je zeker dat je deze reactie wil verwijderen?
مريم
Verwijder reactie
Weet je zeker dat je deze reactie wil verwijderen?