دوستش دارم…
سکوتش را،
صبرش را ،
تنهاییش را…!
بودنش عادتیست مثل نفس کشیدن…
و من عجیب به آغوشش از آن سوی فاصله ها خو گرفته ام!
هنوز هــــم !
از بین همه کارهای دنیــــــا
به یاد او بودن بیشتر به دلـــم میچسبد…!
“خدایم را می گویم”
او تکراری ترین حضور روزگار من است…!
خدایم را میگویم ...
علق
شارك
امیر
حذف التعليق
هل أنت متاكد من حذف هذا التعليق ؟
مريم
حذف التعليق
هل أنت متاكد من حذف هذا التعليق ؟