ستیا
حسین پناهی:
شرم می کنم با ترازوی کودک گرسنه کنار خیابان،
سیری ام را وزن کنم!
ای کاش یک ماه نیز موظف بودیم از اذان صبح تا غروب آفتاب فقرا را سیر کنیم
نه این که گرسنگی و تشنگی کشیده تا فقط رنج آن ها را درک نماییم!
آری هزاران بار افسوس که دیریست وا مانده ایم در ظاهر دین،
دهانمان پر شده است از غلظت تلفظ حرف در کلمه “و لا الضالین” ………
ندا بانو
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ستیا
منم یاد این مطلب افتادم
وقتی برف میبارد پولدار که باشی برف بهانه ای میشود برای لباس نو خریدن،بادوستان به اسکی رفتن ،تفریح کردن ولذت بردن
اما خدا نکند که فقیر باشی وبرف ببارد،از بیکار شدن پدر کارگرت بگیر تاغم پاره بودن کفش هایت وچکه کردن سقف خانه ات.
خدایا چرا باید پول تعیین کند که برف نعمت است یا عذاب...
Deletar comentário
Deletar comentário ?
مجید
ممنون
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ژیلا
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ستیا
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ستیا
Deletar comentário
Deletar comentário ?
مجید
البته
متنهای با معنی شما همیشه قابل تاملند
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ژیلا
مگه ن عمویی
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ستیا
Deletar comentário
Deletar comentário ?
مجید
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ستیا
Deletar comentário
Deletar comentário ?
ژیلا
Deletar comentário
Deletar comentário ?
مجید
شما اینجوری بگین
اخ که چه حال میده
خخخخخ
Deletar comentário
Deletar comentário ?