ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﻐﺾ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺟﻮﻫﺮ ﺁﺑﻲ ﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻳﻦ ﻏﺰﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺒﻲ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﻣﻬﺘﺎﺑﻲ ﻧﻮﺷﺖ
ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﻱ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﻻﺍﻗﻞ
ﺑﺎ ﺳﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺁﺧﺮﺵ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺑﻲ ﺗﺎﺑﻲ ﻧﻮﺷﺖ
ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺟﺎﻱ ﺍﻣﺸﺐ ، ﻛﻨﺞ ﺳﺮﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺎﻕ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺧﻂ ﺭﺍ ﺟﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮ ، ﻟﺤﻈﻪ ﺀ ﻧﺎﺑﻲ ﻧﻮﺷﺖ
ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻣﺼﺮﻋﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻏﺰﻝ ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺭﻭﻳﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﺒﻮﺱ ﺍﺳﺖ ﺗﻮ ﻗﺎﺑﻲ ﻧﻮﺷﺖ
ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺭﺍ ﺷﻌﺮ ﻛﺮﺩ
ﻳﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻱ ﻫﺎ ﻭ ﺑﻴﺨﻮﺍﺑﻲ نوشت
من همان فرش نگینْ تارم و ابریشمْ پود
که به دستان تو هم بافته شد، هم پا خورد
شبي مجنون به ليلي گفت کاي محبوب بي همتا
تو را عاشق شود پيدا ولي مجنون نخواهد شد
\" دوستت دارم \"
رازیست...
که در میان حنجره ام
دق می کند
وقتی که نیستی...!
بیخیال عطرهای گران قیمت...
آدمها باید بوی معرفت بدهند…
آنچه باید بدانی این است . . . . . . . . هیچ !! چرا ؟ . . . . . به دلایل خصوصـــــــــــــــــــــی!
