هر وقت بين دوتا انتخاب مردد بودي ، شير يا خط بنداز
مهم نيست شير بيفته يا خط ...
مهم اينه که اون لحظه اي که سکه داره رو هوا مي چرخه ،
يه دفعه بفهمي ، دلت بيشتر ميخواد شير بيفته ، يا خط...!

رفتن ....
رفتن که بهانه نمیخواهد...یک چمدان میخواهد از دلخوری های تلنبار شده و گاهی حتی دلخوشی های انکار شده...
رفتن که بهانه نمی خواهد وقتی نخواهی بمانی ،با چمدان که هیچ بی چمدان هم میروی
ماندن...
ماندن اما بهانه میخواهد...دستی گرم...نگاهی مهربان...دروغهای دوست داشتنی...دوستت دارم هایی که میشنوی اما باور نمی کنی...یک فنجان چای...بوی عود...یک آهنگ مشترک...خاطرات تلخ و شیرین...
وقتی بخواهی بمانی،نم باران را رگبار میبینی و بهانه اش میکنی برای نرفتنت

آری،
آمدن دلیل میخواهد
ماندن بهانه
و رفتن هیچکدام...

گاهی باید به دور خود یک دیواره تنهایی کشید
نه برای اینکه دیگران را از خود دور کنی
بلکه برای اینکه ببینی
چه کسی برای دیدنت دیوار را خراب میکند

باران که میبارد
باید یه آغوشی …
پنجره ی بازی …
بوی خاکی …
صدای تپش قلبی …
گره ی کور دست ها و پاهایی …
باید چیزی باشد
باران که میبارد …
باید کسی باشد!

روزها و شب های سرد زمستانم در نبودت سردتر گذشت...

خیلی سرد...!!!!

خوب شد آمدی بهار ...

شاید اینگونه...

کمتر حس کنم جای خالی گرمای آغوشش را....