#قوي_و_پر_استقامت

این دیوانگیست ...
که همه شانس ها را لگدمال کنیم، به خاطر اینکه در یکی از تلاشهایمان ناکام مانده ایم، به امید اینکه در مسیر خود هرگز دچار این دیوانگی ها نشویم .
و به یاد داشته باشیم که همیشه ...
شانس های دیگری هم هستند ،
دوستی های دیگری هم هستند
نیروهای دیگری هم هستند
و افق های بهتری هم هستند
تنها باید قوی و پُر استقامت باشیم و همه روزه در انتظار روزی بهتر و
شادتر از روزهای پیش باشیم .

دل حریمی ‌است
که حرمت دارد
لمس دست هرنامحرم
برضریح حرمش نامردی است
خودت یادت وخاطراتت
وآغوشت حرمت دارد
مباداحرمتش را
ازسرتنهایي
باهرکسی قسمت کنی

انفرادی، اتاق کوچکی است که کَف آن، پتوی سربازی انداخته اند با دستشویی و توالت و سکوت و زمانی بسیار طولانی که تا هر چقدر دلت می خواهد، خیال را جولان بدهی تا به همه جا سرک بکشد. یاد چیزها، حرف ها و کسانی می افتی که تعجب می کنی آن ها را چه طور فراموش کرده بودی.

من در انفرادی، دنبال خودم گشتم.
هرکس که ساختن زندان انفرادی به کله اش زده، آدم جالبی بوده و خوب می دانسته با آدم ها، چه طور بازی کند. یعنی درست تر آن است که بگویم می دانسته آدم بهترین دشمنِ خودش است. لازم نیست او را کتک بزنند یا زیر شکنجه، لت و پارش کنند.

بهترین راه این است که خودش را با خودش تنها بگذارند تا خودش، دخلِ خودش را بیاورد.