دختر بچه ای از خواهرش پرسید مامان کجا رفته دختر پاسخ دادبهشت دختر که نمیدونست مادرش بر اثر بیماری مرده هروز از جلو یه کفش فروشی رد میشود وکفشی رو نگاه میکرد عیدنزدیک بود وپدر دو دختر که برای آنان نفری چهل دلار کنار گذاشته بود به آنها دادوبا دختر بچه که ده دلار برای خرید کفش کم داشت کیف وکفش کهنه خودرا به زحمت به ده دلار فروخت و با خواهر و پدرخود برای خرید کفش رفتن او آنان را مجبور کرد که به همراهش به اداره پست بیایند وقتی به آنجا رسیدند دختر گفت این کفش را برایم به بهشت پست کنید پدر و خواهر وپستچی تعجب کرده بودند پستچی پرسید برای چه کسی پست کنم دخترجواب داد واسه مادرم که بپوشه وقدم بزند اخه مادرم همیشه کف پایش تاول میزد

دختر بچه ای از خواهرش پرسید مامان کجا رفته دختر پاسخ دادبهشت دختر که نمیدونست مادرش بر اثر بیماری مرده هروز از جلو یه کفش فروشی رد میشود وکفشی رو نگا

جای قدم هایم را هیچ. خیابانی حک نکرد اما. وقتی تو اولین قدم رفتن. را در کوچه تنگ وتاریک دلم. برداشتی جایش ماند....هر کاری کردم رد پایت از خاطرم نرفت...... چه کردی که اینگونه در خاطرم حک شدی؟!

دیگر واژه نمیخواهم برای نوشتن، نوشتن تسکینم نمیدهد تسلای وجود من حضور همیشگی توست..

کفش کودکی را دریا برد. کودک روی ساحل نوشت :دریای دزد... انطرف تر مردی که صید خوبی داشت روی ماسه ها نوشت :دریای سخاوتمند. جوانی غرق شد مادرش نوشت :دریای قاتل... پیرمردی مرواریدی صید کرد نوشت :دریای بخشنده. موجی نوشته ها را شست. دریا آرام گفت :"به قضاوت! دیگران اعتنا نکن اگر میخواهی دریا باشی. "به آنچه گذشت، آنچه شکست، آنچه نشد... حسرت نخور، زندگی اگر آسان بود با گریه آغا نمیشد.