تو را از گیسوان رخشان خورشید خواستار شدم، از آن عشق بی مثال شیرین و فرهاد فزونتر خواستار شدم؛ اما حیف باد ان دل کوچکم که در تمنای دستان سبزت غرق در تلاطم غصه شد.نمی دانی این روزها باد صبا جای تو شانه به موهایم می زند.هان می دانم که دگر باید تنها در آغوش آسمان پر بکشم .تو کالبدی از گوشت و خون خواستاری اما من تو را با روح خواستارم .بر یاد بودت در دشت الماس ها بوسه خواهم زد.این متنی که خودم نوشتم تقدیم به همه امیدوارن

Just as no one can
tell you how to feel
about a beautiful sunset,
no one can tell you how to live your life.
you are the artist...
and must shape your experiences with your own hand.
همانگونه که دیگری نمی تواند،
بگوید چگونه احساسی نسبت به غروب زیبای خورشید داشته باشی،
به همانگونه دیگری نمی تواند،
بگوید که چگونه زندگی کنی،
تو آن هنرمندی،
که باید با دستهای خود تندیس تجربه ها را تراش دهی.

سالهاس با دوست داشتن بیگانه شده ام،سالهاس آرزو میکنم ای کاش میشد دوباره کسی را دوس بدارم،سالهاس اشکهایم گرما ندارن،سالهاس سدی بر اشکهایم ساخته شده،سالهاس غمی چو مار در گلویم چمبره زده،سالهاس.............

مرسی از این تاپیک قشنگت

ما آدم متولد میشیم با تربیت انسان میشیم.
خوب حالا که بحث آدمه ،چون خودت همیشه یه دیدگاه مثبت داری همه رو آدم میبینی نه انسان.

ولی یه خورده گسترده ترش میکنیم،چون میخوایم جنبه های منفی رو نبینیم سعی می کنیم همه رو آدم ببینیم اما اگر واقع گرا باشیم انسانها به وضوح دیده میشن.پس همه چی به خودمون برمیگرده دنبال عوامل بیرونی نباشیم.