با يك سبد در جلو ويك سبد در پشت.

در سبد جلو صفات نيك خود را ميگذاريم و در سبد پشتي عيب هاي خود را نگهداري ميكنيم.

بهمين دليل در طول زندگي چشمانمان فقط صفات نيك خودمان را مي بيند

و عيوب همسفري كه جلوي ما حركت ميكند.

بدين گونه است كه دباره ي خود بهتر از او داوري ميكنيم.

غافل از آنكه پشت سري ما هم به همين شيوه درباره ما ميانديشد.

من خسته ام از اینکه هر روز فقط باشم

از اینکه عده ای سیب های یک درخت را به تاراج ببرند ولی من هنوز سیب سرخ بالای درخت را حتی بو هم نکره ام

باور نمیکنید دستانم را بو کنید
بوی سیب نمیدهد
بوی نم دارد
نم باران دیروز است

خدایااااا
خواهشت را کہ نه
التماست می کنم !
دوراهی های زندگی را بردار
من همین یک راه را هم اشتباه می روم

کویر”…
سرگذشت دریاییست که به “آفتاب”دل بست…

گر درد داری
تحمل کن…
روی هم که تلنبار شد
دیگر نمیفهمی کدام درد از کجاست…
کم کم خودش…
بی حس میشود!!