اومد کنارم نشست و گفت:
آقا یه خاطره برات تعریف کنم؟گفتم: بفرماییدعکس یه جوون بهش نشون داد و گفت:
اسمش عبدالمطلب اکبری بود
زمان جنگ توی محله ی ما مکانیکی می کرد و چون کر و لال بود ،خیلی ها
مسخره اش می کردندیه روز با عبدالمطلب رفتیم سر قبر پسر عموی شهیدش
\" غلامرضا اکبری \"
عبدالمطلب کنار قبر پسر عموش با انگشت یه چارچوب قبر کشید
و توش نوشت\" شهید عبدالمطلب اکبری \"
ما تا این کارش رو دیدیم زدیم زیر خندهو شروع کردیم به مسخره کردن
عبدالمطلب هم وقتی دید مسخره اش می کنیم و بهش می خندیم ،بنده خدا
هیچی نگفت فقط یه نگاهی به سنگ قبر کرد و با دست، نوشتهاش
رو پاک کرد.بعد سرش رو انداخت پائین و آروم از کنارمون پاشد و رفت...
فردای اون روز عازم جبهه شد و دیگه ندیدیمش
10 روز بعد شهید شد و پیکرش رو آوردند
جالب اینجا بود که دقیقا همونجایی دفن شد که برای ما با دست قبر خودش رو کشیده بود
و مسخرش کردیم وصیت نامه اش کوتاه بود اما سوزناک
نوشته بود:
\" بسم الله الرحمن الرحیم \"
یک عمر هر چی گفتم به من میخندیدند...یک عمر هر چی میخواستم
به مردم محبت کنم ،فکر کردند من آدم نیستم و مسخرهام کردند...
یک عمر هرچی جدی گفتم شوخی گرفتند،یک عمر کسی رو نداشتم باهاش حرف بزنم
، خیلی تنها بودم.اما مردم! حالا که ما رفتیم بدونید،
هر روز با آقام امام زمان (عج) حرف میزدم ...آقا خودش بهم گفت:
تو شهید میشی. جای قبرم رو هم بهم نشون داد..
یاعلی!...
مجیدندایی
حذف نظر
آیا مطمئن هستید که می خواهید این نظر را حذف کنید؟