ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﺭﺍ.
ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻡ ﺣﻮﺍﻟﯽِﺍﺣﻮﺍﻝﻣﻦ ﺗﺎﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻋﺒﻮﺭﻣﯿﮑﻨﻢ ﺍﺯ ﺑﯽﺗﻔﺎﻭﺗﯽﻫﺎﺷﺎﻥ.
ﻣﯽﺍﯾﺴﺘﻢ ﮐﻨﺎﺭِ ﺑﺎﺯﯼﻫﺎﺷﺎﻥ.
ﺳﺎﺩﻩ ﺗﻤﺎﺷﺎﻣﯽﮐﻨﻢ.
ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺭﺍ.
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽﺯﻧﻢ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻬﺰﺍﺀِ ﻗﻬﻘﻬﻪﻫﺎﺷﺎﻥ.
ﻣﯽﺑﻨﺪﻡ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍﺑﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭﯼﻫﺎﺷﺎﻥ.
ﮔﻮﺵ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖِ"ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ"ﻫﺎﺷﺎﻥ.
ﺻﺒﻮﺭﯼﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺭﻓﺘﻦﻫﺎ ﻭﺁﻣﺪﻥﻫﺎﺷﺎﻥ.
ﺻﺒﻮﺭﯼﻣﯽﮐﻨﻢ.
ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎﮐﻪ ﻃﺎﻗﺘﻢ ﻃﺎﻕ ﺷﻮﺩ!
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﯼﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﺸﺘﻢ ﺭﺍﻣﯽﮐﻨﻢ به کوچکی دنياشان

گـاهی بــاید خــودت را جایی، جـا بـگذاری..
بگردی..
نگران شوی..
دلتنگ شوی..
و بعد پیداکـنی..
تـــا بفهمی بــاید هرلحظه مراقب باشی کـه؛

" خودت را گم نکنی

مهم نیست
چند سالت باشه
هرجا كه پدرت
دستت را رها کند
بي شك
گم میشوي

گاهی گردش پرگار
تقدیردردست تو نیست
بایدبنیشینی و
نظاره کنی ،،،،،،
امااگرمرکـزرا که درست
انتخاب کرده باشی
دلت قرص باشد
دیگر هر چه میخواهد
بچرخدبهترینها برایت
پیش می اید

ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﺑﻐﺾ
ﻟﺐ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺩﯾﺪﻡ
ﭼﺸﻢ ﮔﺮﯾﺎﻥ ﺩﯾﺪﻡ
ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ
ﺭﻣﺰ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺭﺍ
ﭘﺸﺖ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺍﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ،ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﺁﻣﺎﺭ ﺯﻣﯿن مشكوكي
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﻟﻬﺎﯼ ﺯﻣﯿﻦ،مشكوكم