کوله بار عشق تو را من میگذارم برزمین بارعشق توبردوش کشیدن سنگین است جان فرساست درزیراین کوله بارسنگین شکسته ام خسته ام وخستگی روحم ازصبوری عشقم بزرگتراست درگلویم آنچنان بغضی نشسته که هیچ گریه ای سربازش نمیکندروبروی دری گشوده به ناکجای نشسته ام تمام زندگیم چون آینه یی دردستم میشکندواینگونه است که زندگی میگذرددرهرگذری چاهی درکمین وبدنبال آن افتادنی سنگین چگونه زیستم این همه دردراوچگونه بردوش کشیدم بارسنگین تحمل رامن به استواری یک کوه اماشکستنی همچون بغض من تابش خورشیدگرفتارنفس ظلمت من به پهنای آسمان امادرتنگی یک قفس من درسنگینی یک فاجعه اما سبکبارچون لبخندحس سبزجوانی دربرگ ریزان خزان عشق توگردبادیست من تکیه بربادداده ام گاه ازپشت نفسهای اژدهای وحشت ازبطن ناسرانجامی میوزد.
ستاره
Ellimina il commento
Sei sicuro di voler eliminare questo commento ?