چــی بگم از کـی بگـم دلـم گرفـتـه
رهـرو راهِ علـی و رهبـرم مـاهِ جـلـی
فرصـتِ مـهـر مـر او را نوبتِ آیئنه بودن
نفس و این دم گرمش به مسیحا زده طعنه
راه و رهـــــــــــــــدارِ ولا، وی
نــــیِ او نــــــایِ نـــــوایــــی
نــــــورِ در نـــــور ورا کــــم
ز کـــف چــــو حـاتــــــم وی
کـــه نــــوای مــــن نــباشـــد
قـسـمم بـذاتِ والایِ عـلی دلم گرفته
کـوثرِ پاکِ ولایـت گـوهـرِ پاکِ ولـی
قدمش قـائم عـشق و مددش ثانیه بودن
کلماتش چـو علی و قدمش رو به مدینه
هــمـچــو او مـــرد سـخــا، نــی
نــینــوا نــــایـــــی او کـــــی
بـــی دمــش هـــر دمِ مـــن غـم
بـــرســــد نــــوا بـــه مـــا کی
بــه جـــز از ســلامـــــــت وی