هـــِـے فـِلانـــ ـے ؟!
تـَـمام کـِتاب هایـَم را ریختـَم کـَف اُتاق
دانـِﮧ دانــِﮧ وَرَق زَدَم
کــَلـَنجار رَفتـَم !
در هیچ لـُغـَت نامـِﮧ اے هیچ واژه اے نـَـبود
تا حـِماقـَت دلــ َ ـم را تــُوجیح کــُنـَد . . . !
با تو زیر بارانم ،
چتر برای چه ؟
خیال که خیس نمی شود !
ماه من غصه نخور بازی زمین خوردن داره
کار دنیا همینه ؛ تولد و مردن داره
ماه من غصه نخور تاب بازی افتادن داره
زندگی شکستن و دوباره دل دادن داره
ماه من غصه نخور گُلا میان عیادتت
به نتیجه می رسه آخر یه روز عبادتت
ماه من غصه نخور خیلیا تنهان مثل تو
خیلیا با زخمای عاشقی آشنان مثل تو
ماه من غصه نخور زندگی بی غم نمی شه
اونی که غصه نداشته باشه ، آدم نمی شه
ماه من غصه نخور پنجره مون بازه هنوز
باغچمون غرق گلای ناز و عاشقه هنوز
ماه من غصه نخور باز داره فصل سیب می شه
می دونم گاهی آدم تو وطنش غریب می شه
ماه من غصه نخور ؛ ماها که تب نمی کنن
ماها که از آدما کمک طلب نمی کنن
ماه من غصه نخور شمعدونیا صورتین
دلایی که بشکنن چون عاشقن قیمتین
ماه من غصه نخور خاطره هامون کودکن
توی این قصه دلا یه وقتایی عروسکن
ماه من غصه نخور زندگی جزر و مد داره
دنیامون یه عالمه ؛ آدم خوب و بد داره
ماه من غصه نخور همه که دشمن نمی شن
همه که پر ترک مث تو و من نمی شن
ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه
خیلی کم میشه کسی رو حرفش بمونه
ماه من غصه نخور گریه پناه آدماست
تر و تازه موندن گل ؛ مال اشک شبای ماست
ماه من غصه نخور زندگی خوب داره و زشت
خدا رو چه دیدی شاید فردامون باشه بهشت
دلم تنگ شده برا روزایی که:
شبا اس میدادی: “مال خودمی”
روزی بیس بار اس میدادی: “دوستت دارم”
وقتی قهر میکردم، قبل از اینکه بخوابی اس میدادی: “آشتی نکردیماااااا”
هنوز قهری
دلم تنگ شده
می خواهم بدهم دنیا را برایم تنگ کنند
به اندازه ی آغوش تو
تا وقتی به آغوشت می رسم
بدانم همه ی دنیا از آن من است.
