טּ قـנر بـہ ایـטּ روزهــاے تـلـخ عـاנتـــ ڪرנه اґ
ڪہ وقـتے لـبـخـنـנ مے زنـґ
قـلـبـґ تـیـر مے ڪشـנ
بـیـچـاره נلـــґ ...
چـقـנر زوנ عـاנتـــ مے ڪنـנ
بـہ نـبـوנטּ هـر آטּچـہ ڪہ مے خواسـتـــ ...
اثـیـرگُـذارتـریـטּ قـانـوטּ زنـدگـے مـטּ ، عـاشـقِـ ڪسـے شـכمـ ؛ ڪـہ نبـایـכ ! כستـاטּ یـخ زכه امـ ، دستـاטּ تـبـכار اویـے را طـلبـ ڪـرכ ؛ ڪـہ نـبـایـכ ! כلـمـ بـودטּ آنـے را خـواستـ ؛ ڪـہ نـبـایـכ ! اشڪـ هـایـمـ بـہ یـاכ ِ ڪسـے سـرازیـر شـכنـכ ؛ ڪـہ نـبـایـכ ! میـدانـمـ . . . ایـراכ از مـטּ بـوכ . ڪـاش میـشـכ ایـטּ روزهـا ، ڪـمـے مــُرכ !
حسین رضایی مسافر
Delete Comment
Are you sure that you want to delete this comment ?