در زندگی زخم هایی هست كه مثل خوره روح آدم را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد. این دردها را نمی شود به کسی اظهار کرد چون عموما عادت دارند این درددهای باور نکردنی را جزو اتفاقات و پیش آمدهای نادر و عجیب بشمرند و اگر کسی بگوید یا بنویسد مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخرامیز تلقی بکنند .صادق هدایت
دانشجوی ارشد
ممدی
Eliminar comentario
¿ Seguro que deseas eliminar esté comentario ?
مجید شفاهی
Eliminar comentario
¿ Seguro que deseas eliminar esté comentario ?
Gholamkhatar
Eliminar comentario
¿ Seguro que deseas eliminar esté comentario ?