بیش از این باده ب پیمانه مریز
آبروی من دیوانه مریز
مرغ نالان ب چه کارت آید
دام بردارو دگر دانه مریز
من صراحی نیم ای ساقی عشق
خون منربر در میخانه مریز
آتـــــــــــــش حسرت از آن برق نگاه
بر دل محرم و بیگانه مریـــــز
هنوزم تو این خیالم کی بوده؟ چرا نوشته؟
سرگذشت زندگیمو خط ب خط نوشته؟
هنوزم برام سؤاله چرا فصلی ک نوشت دوباره پاک کرد.
چرا یک روز منو تا ستارهها برد روز دیگه منو خاک کرد.
ره ب درون میبرد ، حکایت ایــــــــن رنج
یه دشت سرسبز، یه رود پر آب
یه سد محکم، داشتیم تو سیلاب
ما از خوشیها، دلامون آزرد
سد شکستیم، دنیــــــــــا رو آب برد
هرکه عاشق شد منت از صد یار میباید کشید
بهر یک گل منت از صد خار میباید کشید
من ب مرگم راضیم اما نمیآید اجل
بخت بد بین، از اجل هم ناز میباید کشید
