عشق دردیست که فقط سه دارو دارد: گرسنگی ، انتظار ، انتحار . کراتس

سیگارت را دود میکنی
مادرم را به آتش میکشی
وجود مرا خاکستر میکنی
آرزو میکنم روزی دود سیگارهایت
قرص های اعصابت
راه گلویت را ببندد
و فریادی از حنجره ات در نیاید
تا دیگر نه با مادر من
نه با من
با هیچ زن دیگری
نتوانی کاری کنی که صدایش را ببرد
آه
بابا
با تمام وجودم
ازت متنفرم.....

کودک!!! کفشاهایم را نپوش، تلاش تو برای بزرگ شدن غمگینم می کند.
کوچک بمان! کودک بمان! من در بزرگ شدنم دردهایی دیدم
ک کوچک کرد بزرگ شدنم را...

غربت آن نیست که تنها باشی

فارغ از فتنه ی فردا باشی

غربت آن است که چون قطره ی آب

در به در ، در پی دریا باشی

غربت آن است که مثل من و دل

در میان همه کس یکه و تنها باشی

من خدائی دارم که در این نزدیکی است,
نه درآن بالاها,یاد او ذکرمن است درغم و در
شادی, او خدائیست که همواره مرا میخواند...