تو نیستے ولے قلبت با منه یه چند سالے میشه که دور از منے
کنارت که نیستم پنحشنبه ها بگو با کے میرے قدم میزنے
یه چند سالیه تلخیه جمعرو دارم بی تو بدجور سر میکنم
هنوزم بی اون که خودم هم بخوام میبینم دوباره تو فکر توام
عذابم میده هر چے که این روزا منو میبره سمت چشماے تو
چرا باید هر روز به تو فکر کنم من که جا ندارم تو دنیاے تو
عذابم میده کافه ے تو مسیر همون جا که با تو آشنا شدم
عذابم میده اون همه خاطره چقد ساده بعد تو تنها شدم
چقد باید از این روزا بگذره از عطر تو کم بشه تو هوام
مسیر کدوم جادرو طے کنم که یک آن از فکرت درام
مگه میشه اصلا به تو فکر نکرد تو که روزے بودے برام تکیه گاه
حالا که من از زندگیت کم شدم با کے قدم میزنی #پنجشنبــــــــه هـــــا

تو را می‌خواهم
برای همیشه
تا پنجاه سالگی
شصت سالگی
هفتاد سالگی.
تو را می‌خواهم برای #چای عصرانه
تلفن‌هایی که می‌زنند
و جواب نمی دهیم.
تو را می‌خواهم برای تنهایی
تو را می‌خواهم
وقتی باران است
برای راه رفتن‌های آهسته‌ی دوتایی
نیمکت های سراسر پارک‌های شهر
برای پنجره‌ی بسته
برای وقتی که سرما بیداد می‌کند.
تو را می‌خواهم
برای پرسه زدن های شب عيد
نشان كردن يك جفت ماهی قرمز
تو را میخواهم
برای صبح،برای ظهر
،برای شب،برای همه‌ی عمر..