با آه یک کودک شهری سرد نمی گردد
امروز کسی با ما  هم درد نمی گردد
آدم شده سرگردان در صحفه ی فیسبوکش
دیگر کسی اینجا شب گرد نمی گردد
از راه نمی آید دیده ات ز در بردار
بازی که شکاری است، حیف جلد نمی گردد
یوسف شده تکراری صد تیغه ی جراحی
زلیخای امروزی، پی نامرد نمی گردد
یک چرخ به نخ ریسی، یک چرخ زمین گردان
این چرخ زمانه ی من،برگرد!!،نمی گردد
حسین تخم کار

صدای گریه ات کافی ست،جان می گیرد از من
هرآنچه دوست می دارم، زمان می گیرد از من
چو ابری که بگرید از جدایی ها های های
زمین گیسوانت،باران می گیرد از من
امانت بود اشکی در نگاهم تا به امروز
صدای در قدم هایت، امان می گیرد از من
مانده در دستم، تنها برگه \"بی بیم\"
قمار زندگی دارد همان می گیرد از من
همچو آن باغ ،که در وصل و جدایی ها
چه مریم ها چه نرگس ها، خزان می گیرد از من
هزاران سال بعد از مرگ شاعر
کسی از راه می آید، نشان می گیرد از من
حسین تخم کار

به دنبال رفتن و دل کندن و یک چمدان هستی
برای روز های تنهایی این مرد  نگران هستی
چشم می بندم و انگار که هستی اینجا
چه خیاله خنده داریست؛تو کنار اتوبان هستی
چه کنم با دل خود تورا ز من می خواهد
دل است دیگر نمی فهمد تو مال دیگران هستی
آن کودک مظلوم ما که رنگ زندگی ندید
تو بگو برای بچه ی چه کسی مامان هستی
کلاغ دلم یک شب خودش را کشت
وقتی دید تورا که میان کبوتران هستی
حسین تخمکار

چندی ست که لباس غزلم تیره شده
من به غزلم،غزل به من خیره شده
در کوره راه نا امیدی هایم
بوسیدن لب های تو انگیزه شده
اویی که هزار سال گم شد،یک شب
در کوچه ی یار بی وفا دیده شده
مجنون آخر دست کشید از لیلی
لیلی برای نان شب صیغه شده
از عشق چه گویم که غزل گریان است
حتی غزل ،عاشق قصیده شده
حسین تخمکار

اسیر شده ام و اسیر تو آب میخواهد
از آن دو چشم مست تو شراب میخواهد
در کجای جهان اسیر عاشق دشمن است؟
 اسیر تو عاشق شده،جواب می خواهد
اگر تو شکنجه گری شکنجه هم خوب است
این مرد دیوانه شده عذاب میخواهد
کافیست بگویی که حکم تو دار است
فقط از تو چند تکه طناب میخواهد
گرچه بودن با تو غیر ممکن بود
کور هم از بیابان سراب میخواهد
اسیر کودتای چشم دشمن شدم
 دشمنی که مرا خانه خراب می خواهد


حسین تخمکار