خدایــــــــــــــــــــــــــــا...
مـــــــــن، نه یعقوبم!
و نه اینجا کنعان است!
پس چگونه بگویم:
" یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور"
نه نوحم!
که به عمر هزاران ساله خوددلخوش باشم!
و بگویم:
" پایان شب سیه سپید است...
نه ایوبم!
که آنقدرها صبر کنم و به خود نهیب بزنم!
" گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی..
مـــــــــن انسانم،
ضعیفم،
شکسته ام،
تنهایم...
خدایا به من یک لبخند بزن...!
Kommentar
Teilen
