سلام و درود به تمام عزیزان عضو در این برنامه
Comment
Share
زیر دیوار سرایش تن کاهیدهٔ من
همچو کاهیست که افتاده ز دیوار جدا
Comment
Share
ماییم و خزانی و دلِ بی بر و باری
گورِ پدر باغ و بهاری که تو داری!
ای بغضِ هزاران شبه! ای ابرِ سخنریز
یک وقت بر این خاک ترکخورده نباری!
جوبار لهیب است غزلمرثیهی اشک
نگذار بسوزیم در این دوزخِ جاری
گاهی قلمی هرزهقدم شو که دمادم
بیهودگی روز و شبم را بنگاری
بردار و ببر جای دگر هر چه قرار است
در خاک خیانتزدهی عشق، بکاری
از عرعر و عوعو بنویسید برایم
ما را چه به زیباییِ آواز قناری!
هرگز کسی از شاعرِ بنبست نپرسید:
غیر از غزلی تیره چه داری که بباری؟
بگذار تو را نیز به دشنام بگیریم
حالا که به کار دل ما کار نداری..!
Comment
Share
Load more posts
سيدسجاد
Delete Comment
Are you sure that you want to delete this comment ?