وقتى سكوت مى آيد حتى يك فكر نيز برجاى نمى ماند. كسى كه به درون مى نگرد، ناگهان نگاه كردن خويش را فراموش مى كند. دو نوع سكوت وجود دارد. اول: سكوتى كه شما آن را در خود پرورش مى دهيد، و ديگر سكوتى كه خود مى آيد. سكوت بايد از عمق هستى تان بيرون بجوشد. و از بيرون به درون شما تحميل نشود. بلكه برعكس از درون به بيرون فوران بزند. يعنى از مركز هستى به سوى فضاى بيرونى جارى شود. و اين پديده اى كاملاً متفاوت از سكوتى است كه خود ايجاد مى كنيد.
Yorum Yap
Paylaş
