آدم ها "عادت" می کنند به بودن ها ، خندیدن ها ، خوش گذراندن کنار فردی خاص کافیست تعدادی ساعت برایشان خاطره ی خوب بسازی عادت می کنند به تکرار این خاطرات کنارت عادت می کنند به بودنت گاه می گویند : دوستت دارم تو جدی نگیر آنها فقط عادت کرده اند جمله ای می گویند برای ماندنت برای تکرار کردن آن خاطرات شیرین برایشان عادت کرده اند همان طور که اگر بروی تنهایشان بگذاری بعد از مدتی عادت می کنند به تنهایی ، به خندیدن بی تو به ادامه دادن زندگی بدون حضورت آدم ها عادت می کنند همه ی دوستت دارم ها جدی نیستند لااقل " تو" جدی نگیر . . .
عاشق مرتضی پاشایی...