لمس تن تو

شهوت است و گناه

حتی اگر خدا عقدمان را ببندد...

داغی لبت جهنم من است

حتی اگر فرشتگان سرود نیکبختی بخوانند...

هم آغوشی باتو,هم خوابگی چرک آلودی ست

حتی اگر خانه خدا خوابگاهمان باشد...

فرزندمان,حرام نطفه ترین کودک زمین است

حتی اگر تو مریم باشی و من روح القدس...

خاتون من!

حتی اگر هزار سال عاشق تو باشم,

یک بوسه

یک نگاه حتی,حرامم باد!

اگر تو عاشق من نباشی...

تنهایی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد

یک بار قسمت کردم ، چندین برابر شد . . .

زندگی وقت کمی بود و نمیدانستیم

همه ی عمر دمی بود و نمیدانستیم

حسرت رد شدن ثانیه های کوچک

فرصت مغتنمی بود و نمیدانستیم

تشنه لب عمر به سر رفت و به قول سهراب

آب در یک قدمی بود و نمیدانستیم

برای زندگی کردن بهانه‌ای نمی‌خواهم

برای نفس کشیدن تقلایی نمی‌کنم

و برای گفتن نگفتنی‌هایم هم چاره‌ای نمی‌جویم

سکوت . . . و تنها سکوت!

و دیواری از نشدن و نرسیدن

و باز هم سکوت

و قلبی تنها با احساسی عجیب

و نگاهی عمیق با حسرتی همیشگی

و آهی تمام نشدنی برای تمام طول زندگی

دنیای عجیبی است؛

بودن به شرط

نگفتن!!!!!!!

کرزیا، دیده گشـــــا حالت دنیا بنگر(1)

ما کجا، مهد تمدن به کجا ها، بنگر



چشم افرنگ نورزد به تو هرگز عشقی

ز مفاد دگری این همه شیدا بنگر



می برد لعل بدخشان و زمرد ها را

تو نمیدانی وطن رفته به یغما؟ بنگر!



می زنی داد ز صلحی که ندارد حاصل

او به هر کنج و کمر می کُـشدم، ها، بنگر



نکند فکر دیگر داری و من بی خبرم

حفظ قدرت بکنی توشه ی فردا، بنگر



نکن آن فکر، نکن، خون سرم جوش نده!

می کنم خوار و ذلیلت، تک و تنها، بنگر!



کرزیا، گادی قدرت چه کشی یک جهته؟

همه فهمیده به رازت، شده افشا، بنگر