ای شما مرغان هوا ای فرزندان آسمان و ستاره و مهتاب ای کسانی که در طلب قرار بی قرارید به دام میفتید... رام نشوید... آرام نگیرید... مبادا از خانه هایتان لنگر بسازید از برای ماندن.... از آنها بادبانهایی برافراشته سازید برای رفتن... اگر ناخدا نیستید با خدا باشید بیهوده آشوب در دلهایتان راه مدهید... چرا که کشتی در سلامت است و ناخدا هوشیار ....