نقش روحانیت در دین
به نام خدا
به علت دخالتهای گوناگون روحانیون در امور کشور وحضور آنان در صحنه مدیرتی این گمان پیش آمده که روحانیت براساس دین در همه صحنه ها نفوذ کرده است و در نتیجه اشتباهات برخی ازآنان دین زیر سوال رفته است اما اینگونه نیست و آنچه روی میدهد ربطی به دین ندارد.
یک فرد متدین در تمامی امور زندگی تنها 5 درصد سروکارش با روحانیت است . او با پیروی از مرجع دینی خود تنها در مورد احکام با روحانیت درتماس است و 95 درصد امور فکری وعملی او مرتبط با عقلانیت وقوانین کشور است .
تمامی جهان بینی یک فرد متدین دربست باید با تعقل واندیشه خودفرد باشد اعم از مبدا ومعاد وپیامبران وامامان واخلاق نیکو.
در جامعه نیز 6 فقیه شورای نگهبان همان نقش 5 درصدی را در مدیریت کشور ایفا میکند بقیه امور مربوط به انتخاب وگزینش مردم است.
حضور روحانیت در قوای ثلاثه مرتبط با انتخاب مردم است و مردم میتوانند از اقشار دیگری بهره برند .
بنابراین آنچه در عمل مشاهده میگردد محصول انتخاب خود مردم است نه دین ودر نتیجه آثار سوء مدیریتی نیز بخود مردم برمیگردد نه دین ولذا باید هشیار بود تا دشمنان از این طریق دین را تضعیف نکنند .هرچه مردم آگاه تر باشند گزینش بهتری خواهند داشت و مدیریت جامعه درغیبت امام معصوم برعهده خود مردم است واین امر با مساله احکام ومرجعیت ارتباط ندارد

چه کسی در برابر اراده الهی می ایستد؟
به نام خدا
برخی گمان میکنند که اراده جمع با اراده الهی در تضاد است در حالیکه اینگونه نیست آنچه در تضاد میتواند باشد اراده فرد یا یک گروه اقلیت است .دلیل براین مدعی اینستکه یک حکومت زمانی مقبول الهی است که منتخب مردم باشد واگر انتخاب درست انجام شده باشد قطعا تصمیمات آن حکومت در تباین با اراده الهی نیست .چه بفرض که تصمیم جمع مخالف احکام اولیه باشد میتوان آنرا مشمول حکم ثانوی دانست . درقرآن کریم به پیامبر سفارش شده است که اموررا با مشورت مردم پی بگیرد چه اراده الهی در جمع پنهان است (یدالله مع الجماعه).
نکته باریکتر از مو اینستکه اگر جمع تصمیمی بگیرد واشتباه باشد بسادگی میتواند از اشتباه خود برگردد در حالیکه درمورد فرد چنین نیست و خودخواهی وخودمحوری مانع از پذیرش اشتباه است . در جمع برگشت از اشتباه موجب خسارت وسقوط نمیشود در حالیکه در مورد فرد واقلیت چنین نیست .
بنابراین آنچه در برابر اراده الهی می ایستد فرد است یا گروهی اقلیت واین همان استبداد است . اما ایستادگی جمع بمعنای مقابله با اراده الهی نیست بلکه میتواند در حکم ثانوی ومصلحت تلقی شود.

حکومت خداوند حکومت انسان وحکومت شیطان
به نام خدا
بطور کلی سه نوع حکومت قابل تصور است
1- حکومت خداوند: زمانی که انسان حاکمیت خدارا بپذیرد و با پیامبر وخلیفه او بیعت کند مانند دوران داود وسلیمان وپیامبر اسلام در مدینه در این حکومت پیامبر یا امام معصوم منصوب الهی هستند که مورد بیعت قرار میگیرند
2-حکومت انسان:زمانی است که مردم یک سرزمین آزادانه وآگاهانه مسوولین خودرا در یک انتخابات برگزینند(مردمسالاری)مانند غالب کشورهای اروپائی
3-حکومت شیطان :زمانیکه یک فرد یا خانواده ویا اقلیتی خودرا بر مردم یک سرزمین تحمیل کند حتی با انتخاباتی فرمایشی(استبدادی)مانند غالب کشورهای آفریقائی آمریکای لاتین وعربی ومسلمان
گاهی میان دو مورد اول بدلیل دیندار بودن اکثریت مردم اتحادی میان حکومت خداوند وانسان بوجود میاید که بنظر بنده چند گونه است.
یک:حاکمیت خداوند برامور فردی و حاکمیت انسان بر امور اجتماع این مورد را میتوان همان سکولاریسم یا جدائی دین وسیاست دانست.
دو:حاکمیت خداوند علاوه بر امور فردی بر قوانین کشور نیز سریان پیدا می کند .یعنی کلیه قوانین در چارچوب مقررات دین خواهد بوددر حالیکه مسوولان خود منتخب مردمند .
سه:مسوولان نیز از روحانیون دینی خواهند بود مانند آنچه در ایران ما جریان دارد(ولایت فقیه)
آنچه وجه مشترک این سه مورد اخیر است اینستکه حکومت منتخب مردم است و مسوولیت با مردم است و ربطی به دین ندارد اگرچه مسوولان دینی هستند ویا مقررات دینی است
بنظر بنده از میان این سه مورد ردیف دوم مناسبترین شکل حکومت برای مردم ایران است چه سکولاریسم و حکومت روحانیت هردو گرفتار افراط شده اند و آزمون خودرا پس داده اند.

محور اتحاد مسلمانان جهان
به نام خدا
کمتر ازدومیلیارد مسلمان در جهان هستند با مذاهب گوناگون وفرق مختلف اما در سه امر اشتراک عقیده دارند
یکتائی خداوند- نبوت رسالت وخاتمیت پیامبراسلام -روز رستاخیز
آیا در عمل امکان اتحاد میان آنان هست؟ پاسخ بنده آری بلکه همینک وجوددارد اما غافلیم ازآن چرا؟
آنچه درعمل میان ما حاکم است کتاب واحد وقبله واحد است و کلیه اختلافات ظاهری مربوط به فروعات است که منافاتی هم با دین ندارد.
پس از رحلت پیامبر امر خلافت با شورا بوسیله ابوبکر آغاز شد و تا امروز ادامه دارد امویان عباسیان عثمانیان وبعد کشورهای گوناگون با مسوولان منتخب مردم .پس یک روند یکسان در طول تاریخ ادامه داشته وهست ومیتواند ادامه یابد و مشکلی هم در وحدت آنان نیست .
آنچه ازآن غافلند اعتقاد به مهدی موعود است که همه آنا بنوعی برآن باور دارند چون حدیث معتبری در همه مذاهب وجوددارد وروزی او خواهد آمد وحکومتی واحد در جهان را پی خواهد ریخت اما چرا با وجود چنین محور محکمی بدور هم جمع نمیشوند محوری که مورد توجه همه ادیان الهی است وحتی غیر الهی واین امر تنها با اجلاسی در میان کشورهای اسلامی میتواند تحقق یابد .
کشورهای اسلامی با حفظ همه داشته های خود حول یک محور دینی متحد وآماده یک سیستم جهانی الهی شوند.

تبعیض درشهر آوردها منطقی نیست!


بنام خدا

شهرآورد سرخابی فضای ایران وخصوصا تهران رادگرگون کرده است. بخش عمده ای ازمردم بویژه جوانان همه گرفتاری های خودرا کنار گذاشته وسرگرم آن شده اند. مگر چه خبراست؟ مسابقه دوتیم ایرانی که تنها تفاوت میان آنها دررنگ لباس است چرا این همه شوق وذوق ایجاد کرده است؟ وبرای دیدن آن سر ازپا نمیشناسند؟ . هزینه میکنند وتمام میدان را اشغال تا بخشی اززمان خودرا در خوشی بسر برند .تنها اختلاف میان دو رنگ است همین !اما دولت در این میانه چه آبی ببرد یا سرخ ویا مساوی کنند دریافتی خودرا بجیب میزند. وباز مردم خشنودند .اما چرا نظام ما تنها اینگونه مسابقات را مجاز میدارد وتحمل میکند .میتوان میان گروهها واحزاب سیاسی وفرهیختگان نیز مسابقه را ایجاد نمود قطعا برای مردم خوش آیند است وعلاوه بر دلخوشی بردانش آنان افزوده میشود .اما چرا دولت تمایل چندانی باینگونه شهر آوردها نشان نمیدهد .وبرخی از مخالفان خودرا در تنگنا قرار میدهد . شاید اینگونه مسابقات برای دولت صرفه ای ندارد وباید میدان را برای دیگران خالی کند .وشاید هم در آمدی بدنبال ندارد وباید هزینه کند .اما درآمد شهرآورد سرخابی سریعا ازبین میرود وشادی مردم نیز زود گذر است ولی اگر برای سایر شهرآوردها هزینه هم کنیم محصول آن آگاه شدن مردم وافزودن سرمایه علمی آنان است واین امر ماندنی است و این حق مردم است که بدانند وگزینش کنند .محصول سالها شهرآورد سرخابی چه بوده است ؟ اما محصول دیگر شهرآوردها انقلابات بزرگ جهان را درپی داشته است.
http://behabady.ir/1388-11-28-....11-58-36/1829-1395-0