همین دوری همین غربت
یه وقتایی عشق میسازه...!

چه انرژی عَظیمی می خواهَد، کنترل اَولین قطره اَشـــــک برای نَچٍکیدن !

♚خدایـــــا . . .

صبــــری ڪـه دادی ...

بـادردی ڪـه دادی

یــــڪسـان نـیـسـت...♚

قايقى خواهم ساخت...
با کدام عمر دراز؟
نوح اگر کشتی ساخت،
عمر خود را گذراند.
با تبر روز و شبش،
بر درختان افتاد.
سالیان طول کشید،
عاقبت اما ساخت...
پس بگو ای سهراب؛
شعر نو خواهم ساخت!
بیخیالِ قایق...
یا که میگفتی:
تا شقایق هست زندگی باید
این سخن یعنی چه؟
با شقایق باشی،
زندگی خواهی کرد.
ورنه این شعرو سخن،
یک خیال پوچ است...
پس اگر میگفتی:
تا شقایق هست،
حسرتی باید خورد،
جمله زیبا میشد...
تو ببخشم سهراب،
که اگر در شعرت،
نکته ای آوردم،
انتقادی کردم،
به خدا دلگیرم...
از تمام دنیا،
از خیال و رویا!
به خدا دلگیرم،
به خدا من سیرم.
در جوانی پیرم!
زندگی رویا نیست،
زندگی پردرد است،
زندگی نامرد است...

ﺗــﻮﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎﺵ ومحبت کن،
ﺑﮕﺬﺍﺭﺑﮕﻮﯾﻨﺪﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳـﺖ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷڪﺎﺭﺍﺳـت...

ﺍﻣﺎﺗﻮﺗﻐـﯿﯿﺮﻧڪﻦ!
ﺗﻮﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ
ﻭﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻩ،
ﺁﺩﻣﯿﺖ ﻫﻨﻮﺯﻧﻔس می ڪشد....