تمام درد “من” از این است که
می دانم برای داشتن توست که به زمین آمده ام
و همین “تو” که
می دانم برای نبودن با من به زمین آمده ای . . .
* * * * * *
اگر مرگم به نامردی نگیرد
مرا مهر تو در دل جاودانی ست
وگر عمرم به ناکامی سر آید
تو را دارم که مرگم زندگانی ست
* * * * * *
به دوست داشتَنت مشغولم
همانند سربازی که سالهاست ، در مقرّی متروکه
بی خبر از اتمام جنگ ، نگهبانی می دهد . . .
* * * * * *
ﺩﺳﺘﺸﻮ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﭘﯿﺶ ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺘﻢ
ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ …
ﮔﻔﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﻮ ﻭﺍﺳﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ …
ﭘﺎﻣﻮ ﮐﻮﺑﯿﺪﻡ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﻔﺘﻢ …
ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ …
ﺁﺭﻭﻡ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ ﺁﺧﻪ ﻗﻮﻟﺸﻮ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﺍﺩﻡ !
* * * * * *
هرچه دلم را خالی میکنم باز پر میشود از تو
چه برکتی دارد دوست داشتنت . . .
* * * * * *
بارها عاشق شدم اینبار نقلی دیگر است
بارها عابد شدم اینبار باری دیگر است
در خیالات خطا دیدم خودم را در برش
دیر فهمیدم که او دلدار یاری دیگر است
* * * * * *
به فنآوری نانو دست یافت دلم بس که از دوریت یک ذره شد و تو نیامدی . . . !
* * * * * *
فرض کن در آغوشت می مُردم
و مرا همانجا دفن می کردی
چه دلپذیر اگر
فشارِ قبر را بیشتر کنی!
* * * * * *
مسافر بی بدرقه من
اینقدر بی صدا رفتی که از وداع جا ماندم
باز به غیرت چشمانم که آبی پشت سرت ریختند . . .
* * * * * *
جای خالیت درد می کند
فقط کمی مُسکنِ بودنت را می خواهد
بیا اگر نمی خواهی از پای درآورد
این درد لعنتی مرا . . .
* * * * * *
ساده پا پَس میکشم
هرچند
هیچوقت پای من وسط نبود . . .
* * * * * *
در من آدم برفی است که
عاشق آفتاب شده
و این
خلاصه ی همهی
داستان های عاشقانه ی دنیاست !
* * * * * *
دور از نفس ات ، گیاه و گل می گندد ! / لب هام فقط کنار تو می خندد
با اینکه حسادت است نام
