کاش دهخدا می دانست
دلتنگی …
اشک ….
فاصله ….
بی وفایی….
تعریفش فقط دو حرف است "تـــو"

وقتی دیروز باران بارید
“آن مرد در باران آمد” را به یاد آوردم
“آن مرد با نان آمد”
یادم آمد که دیگر پدرم در باران
با نانی در دست
و لبخند بر لب
نخواهد آمد وقتی دیروز باران بارید

دیروز دلم تنگ شد و با آسمان و دلتنگی‌اش
با زمین و تنهائیش
با خورشید و نبودنش
به یاد پدر سخت گریستم
پدرم وقتی رفت سقف این خانه ترک بر میداشت
پدرم وقتی رفت دل من سخت شکست
خاطر خاطره ها رخ بنمود
زندگی چرخش یک خاطره است
خاطر خاطره ها را نبریدش از یاد
پدرم وقتی رفت آسمان غمزده بود
و زمین منتظر …..
زندگی چرخش ایام و گذار من و توست
و کسی گفت به من:
آب را گل نکنید
پدرم در خاک است
زندگی می‌گذرد
کاش یک فاتحه مهمان شقایق باشیم
و زمین کوچک نیست
دل ما تنگ و نفس سنگین است
کاش میشد آموخت که سفر نزدیک است
خاطر خاطره‌ها را نبریدش از یاد
زندگی می‌گذرد
کاش یک فاتحه مهمان شقایق باشیم.......

مردم میگویند : “آدمهای خوب را پیدا و بدها را رها”
اما باید اینگونه باشد : “خوبی را در آدمها پیدا و بدی آنها را نادیده بگیریم”
چون هیچکس کامل نیست !

گاهی لــحظه های ســــکوت
پــر هیاهو ترین دقـایق زندگی هستند
مــملو از آنــــــچـــه مــــی خواهیم بـگوییم ولی نــمی توانیم بگوییم ...

ﺗـﻮ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺑﻬـﺎﻧﻪ ﭼﯿﺴـﺖ !

ﺑﻬـﺎﻧﻪ ﻫﻤـﺎﻥ ﺍﺳـﺖ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻫﺎ

ﺧـﻮﺍﺏ ﺍﺯﭼﺸـﻢ ﺧﯿﺲ ﻣﻦ ﻣﯿﺪﺯﺩﺩ . . .

ﺑﻬـﺎﻧﻪ ﻫﻤـﺎﻥ ﺍﺳـﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻫـﺎ

ﻣﯿـﺎﻥ ﺍﻧﺒـﻮﻫﯽ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫـﺎ ، ﭼﺸﻤـﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﭘـﯽ ﺗـﻮ

ﺩﻟـﻢ ﺑﻬـﺎﻧﻪ ﯼ ﺗـﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ


ﻣﯿـﮕﺮﺩﺍﻧـﺪ . . .

ﺑﻬـﺎﻧﻪ ﻫﻤـﺎﻥ ﺻﺒـﺮﯾﺴـﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺒـﺎﻧﻢ ﺳﮑﻮﺕ ﻣﯿﺪﻫـﺪ