علق
شارك
اسحب لتعديل الصورة
توی زندگیم یه جمله هست که دیدم
که اوستاشم و درسش میدم
که تا وقتی که خیلی رنج نبینم به من بچه بی مایه گنج نمیدن.
علق
شارك
در کودکي
پاکن هايي ز پاکي داشتيم
يک تراش سرخ لاکي داشتيم
کيفمان چفتي به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هايش درد داشت
گرمي دستانمان از آه بود
برگ دفتر هايمان از کاه بود
تا درون نيمکت جا مي شديم
ما پر از تصميم کبري ميشيديم
با وجود سوز وسرماي شديد
ريز علي پيراهنش را ميدريد
کاش ميشد باز کوچک ميشديم
علق
شارك
تحميل المزيد من المنشورات
متابِعون
2
اقتصاص الصورة الرمزية الخاصة بك
Gholamreza
حذف التعليق
هل أنت متاكد من حذف هذا التعليق ؟