دوره دوره گرگ هاست ...! مهربان که باشی

می پندارند که دشمنی ...

گرگ که باشی خیالشان راحت می شود

از خودشانی ...

ما تاوان گرگ نبودنمان را می دهیم ...

مردی در حال مرگ بود وقتی که متوجه مرگش شد خدا را با جعبه ای در دست دید
خدا : وقت رفتنه
مرد: به این زودی من نقشه های زیادی داشتم
خدا : متاسفم ولی وقته رفتنه
مرد : در جعبه ات چی داری ؟
خدا :متعلقات تو را
مرد :متعلقات من ؟ یعنی همه چیزهای من لباسهام و پول هایم ...
خدا : آنها دیگر مال تو نیستند آنها متعلق به زمین هستند
مرد : خاطراتم چی؟
خدا: آنها متعلق به زمان هستند
مرد : خانواده و دوستانم ؟
خدا : آها موقتی بودند
مرد: زن و بچه هایم ؟
خدا: آنها متعلق به قلبت بود
مرد : پس وسایل داخل جعبه حتما بدنم هستند؟
خدا: نه آنها متعلق به گرد و غبار هستند
مرد: پس مطمئنن روحم است؟
خدا: اشتباه میکنی روح تو متعلق به من است
مرد با اشک در چشمهایش و با ترس زیاد جعبه در دست خدا را گرفت و باز کرد دید خالی است
مرد دل شکسته گفت: من هرگز چیزی نداشتم؟
خدا: درسته تو مالک هیچ چیز نبودی
مرد پس من چی داشتم؟
خدا: لحظات زندگی ماله تو بود هر لحظه ای که زندگی کردی ماله تو بود
زندگی فقط لحظه ها هستند
قدر لحظه ها را بدانیم و لحظه ها را دوست داشته باشیم

همیشه محکوم ولی بی گناه ...

بخاطر پابرهنه بودنم از من گذشت !

همان کس که در راهش کفشهایم پاره شد ...

قهرمان من پیرمرد بادکنک فروشی هست که کمرش خم شد

اما حاظر نشد دست گدایی به سوی هیچ کسی دراز کنه ...