اگـــــه بـهش زنـــگ میزنی ُ رد میکنه
اگـــــه بهش میگی دوسـ ـت دارم و اون فقــــط میخنده
اگـــــه شـــــبآ بدون شبــخیر گفتن تــــو خـ وآبش میـ ـبره
یعنی تــــآریخ انقضـ ـآی ِ تو توی دلــــش تموم شده!
این یـ ـ ه قـــــآنونه!
بــــآ قـ ـآنونِ آدمــــآ نجــــنگـ!
غــرورت لــــِه میشهــ
سـפֿـت تريـטּ בو رآهـﮯ
בو رآهـﮯ بيـטּ فـرآموش ڪَرבטּ و انتظـآر است
گـآهـﮯ ڪآمـل فـرآمـوش مـﮯڪُنـﮯ
و بعـב مـﮯبينـﮯ ڪـﮧ بـآيـב مـنتظـِر مـﮯمـآنـבﮮ
و گـآهـﮯ آنقـَבر مـنتظـِر مـﮯمـآنـﮯ ڪـﮧ
مـﮯفهمـﮯ زوבتـر از ايـטּها بايـב فـراموش مـﮯڪرבﮮ...
مـُפـــبتِـــ زیآבے هــَمیشـﮧ آבم هـــآ رآ פֿـــرآبـــ مـے کـُنـــב
گآهـے آבم هآ مـے رَونـــב
نـﮧ بـرآے ایـטּ ڪـﮧ בلیلـے بـرآے مآنـבטּ نـבآرنـב
לּـــﮧ...
بلڪـﮧ آنقــــבر ڪوچـَڪنـב
ڪـﮧ نـﮧ פـــجم بآلــــآے مـُפـــبت تو رآ نــــבآرنـב
او ڪـﮧ رفتــــלּـے است بگذآر بــــــرَوב...!
زبان مشترکی داریم
با این همه یکدیگر را نمی فهمیم
ما باید مثل غارنشین ها
تنها به علامت دست های مان اکتفا می کردیم
آن وقت شاید هیچ سوء تفاهمی
میانمان جدایی نمی انداخت
مقصد …
مال ِ شهر ِ قصّه ی ِ بچّه گی ها ست …
دنیای ِ آدم بزرگ ها …
فقط جادّه دارد …!
