خدایا!

دستانی را در دستانم قرار بده

که پاهایش با دیگری پیش نرود...

جاگذاشته ام دلی

هرکه یافت

مژدگانی اش تمام “زندگی ام”

ایـن روزهــا....
دروغ گفتــــن را خــــــوب یـاد گرفتــــــــــه ام
حــال مـ ــن خــــــــوب است
خــوبِ خــوب
فقـط زیــــاد تا قسمتــی هــــوای دلــ ــم طوفــــانی
همــراه با غبـــارهـای خستگـــــــــــــی ست
و فکـر مـی کنـــم
ایـن روزهـــا...
خــدا هـم از حـــرف هـای تکـــ ــراری مــ ــن خستـــه است
چـه حــس مشتـرکـــی داریــم مــ ــن و خـــدا
او...
از حــرف هـای تکـــ ـــراری مــن خستـــه است
و مـــن...
از تکـــ ــرار غـــــم انگیــز روزهــــایم...

از اعماق رویاهایم ،فریادهایم را سکوت میکنم
تا در حقیقت بمیرد این جسد متحرک
میان اینهمه دروغ های واقعی
زیر آوارهای باران مانده ام با چتر آهنی
میشوید خوبی هایم ،را نمیبرد پلیدیهایم را ،
بس که سنگین شده ام سیل ها هم طرفم نمی آیند.
بی تو من اینم.
نه کمتر نه بیشتر ...

رفیقم الان زنگ زد گفت:پایه ای بریم بدوییم؟
.
.
.
.
.
.
.
بهش میگم: دیوونه؟من روزنامه ورزشی میخونم نفسم بند میاد،بیام بدوئم؟؟؟