ڪاش "دنیا" طوری بود
ڪه هیچکس به ڪسی
" نیاز" نداشت
اونوقت ادمها
"مطمئن" میشدن
ڪسی ڪه
"سراغشون" رو میگیره
"دوسشون" داره"
نه "ڪارشون.

عارفی پرسید:
دوست را
چون دوستش داری،
نیازش داری؟
یا که چون نیازش داری
دوستش داری ؟
گفتم:
"چون دارمش بی نیازم"

بیخیال نداشته هایت
بیخیال غصه هایت!
بی خیال هر چی که تو را
نا آرام میکند...
به من بگو ببینم كه
امروز نفس میکشی؟
پس خوش به حالت!
عمیق نفس بکش...

زندگی گاه به‌کام است
‌وبس است زندگی گاه به‌نـام است
وکم است زندگی گاه به‌دام است
وغم است چه به کامُ
چه به نامُ چه به دام
معرکهٔ همت ماست
زندگی میگذرد
حیف باشد که به شادی نگذرد....

ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ، ﻋﺬﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﻋﺠﺒﻢ ، ﮐﻪ ﺩﺭﮐﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؟

ﺁﻥ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺗﻮﯾﯽ ، ﻋﺬﺍﺏ ﺁﻥ ﺟﺎ ﻧَﺒُﻮَﺩ
ﺁﻥﺟﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ، ﮐﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮد