چشم ها از هیبت چشمم به پیچ و تاب بود، محو چشمم چشم ها و چشم من بر آب بود . چشم گفتم، چشم دادم، چشم پوشیدم ز آب من سراپا چشم و چشمم جانب ارباب بود. نوکر واقعی امام زمان بودن باید حضرت عباسی برای مولاش کار کنه: 1) فرمانده لشگر باشه، ولی بره آب بیاره. (هر چی مولاش گفت بگه چشم بی چون و چرا) 2) تیر زدن، خسته نشد، دست راست قطع شد، ناامید نشد، دست چپ قطع شد، ادامه داد، چشم ها..، (تو خدمتگزاری خسته نشیم، ناامید نشیم، تا ظهور و دیدن آقا به بالینمون ادامه بدیم) میلادش مبارک

چشم ها از هیبت چشمم به پیچ و تاب بود، محو چشمم چشم ها و چشم من بر آب بود . چشم گفتم، چشم دادم، چشم پوشیدم ز آب من سراپا چشم و چشمم جانب ارباب بود. نوکر واقعی امام زمان بودن باید حضرت عباسی برای مولاش کار کنه: 1) فرمانده لشگر باشه، ولی بره آب بیاره. (هر چی مولاش گفت بگه چشم بی چون و چرا) 2) تیر زدن، خسته نشد، دست راست قطع شد، ناامید نشد، دست چپ قطع شد، ادامه داد، چشم ها..، (تو خدمتگزاری خسته نشیم، ناامید نشیم، تا ظهور و دیدن آقا به بالینمون ادامه بدیم) میلادش مبارک

ﺳﺮﻫﻨﮓ : ﺍﺳﻤﺖ ﭼﯿﻪ ؟ ﺳﺮﺑﺎﺯ : ﻣﻤﺪ ﺳﺮﻫﻨﮓ : ﺍﯾﻦ ﭼﯿﻪ ﺩﺳﺘﺖ ؟ ﺳﺮﺑﺎﺯ : ﺗﻔﻨﮓ ﺳﺮﻫﻨﮓ : ﺗﻔﻨﮓ ? ﺍﯾﻦ ﻣﻤﻠﮑﺘﺘﻪ ؛ ﺁﺑﺮﻭﺗﻪ ؛ ﺯﻧﺪﮔﯿﺘﻪ ؛ ﺷﺮﺍﻓﺘﺘﻪ ؛ ﺧﻮﺍﻫﺮﺗﻪ ؛ ﻣﺎﺩﺭﺗﻪ ! ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺩﻭﻡ : ﺍﺳﻤﺖ ﭼﯿﻪ ؟ ﺳﺮﺑﺎﺯ : ﺍﺻﻐﺮ ﺳﺮﻫﻨﮓ : ﺍﯾﻦ ﭼﯿﻪ ﺩﺳﺘﺖ ؟ ﺳﺮﺑﺎﺯ : ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﺭ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻤﺪﻩ !..