معشوقا بندگانت را چه پاکیزه پذیرفتی، که پس از نیایش عرفه، در عید قربان، به قربانت رفتند.
سر ارادت ما و آستان حضرت دوست که هر چه بر سر ما می رود ارادت اوست
نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر نهادم آیینه ها در مقابل رخ دوست
نثار روی تو هر برگ گل که در چمن است فدای قد تو هر سرو بن که بر لب جوست
اللّهم لبیک
نظر
اشتراک
